эй боғбони турфа ки хоҳӣ ба дасти адл

ای باغبان طرفه که خواهی به دست عدل

Аз боғи малик давр кунӣ мору мӯр ро

از باغ ملک دور کنی مار و مور را

Онон ки дафъи гурба ва рӯбоҳ ме кунанд

آنان که دفع گربه و روباه می‌کنند

Рухсат куҷо диҳанд сбоъи шарӯр ро

رخصت کجا دهند سباع شرور را

Танҳо шағол , мива деҳқон наме хӯрд

تنها شغال، میوه دهقان نمی‌خورد

Дар боғи малики раҳ чаҳ диҳии мӯши кӯр ро

در باغ ملک ره چه دهی موش کور را

Аз хирсҳои бешаи наздики ғофилӣ

از خرس‌های بیشه نزدیک غافلی

Лекин , кашӣ ба банди шағолони давр ро

لیکن، کشی به بند شغالان دور را

Девон ба шаҳр гашта сулаймони аҳди хеш

دیوان به شهر گشته سلیمان عهد خویش

Гиреҳгон ба халқи бастаи тариқи убӯр ро

گرگان به خلق بسته طریق عبور را

Ҷамъӣ ки фориғанд зи андӯҳи дигарон

جمعی که فارغند ز اندوه دیگران

Карда ба халқ , ғамкадаи базму сарвар ро

کرده به خلق، غمکده بزم و سرور را

эй хоҷаи поси дор ки дар рӯзгори ту

ای خواجه پاس دار که در روزگار تو

Бар мӯри ҳам ситам нарасад дасти зӯр ро

بر مور هم ستم نرسد دست زور را