Ҳам оғӯш ки шуд ёрб ки имшаб

هم‌آغوش که شد یارب که امشب

Хиҷолат метаровад аз нигоҳаш

خجالت می‌تراود از نگاهش

зи буии машки ман мадҳуши гаштам

ز بوی مشک من مدهوش گشتم

Ниҳодами сар чу андари хоки роҳаш

نهادم سر چو اندر خاک راهش