Сояи сарви баландат аз сари ман кам мабод

سایهٔ سرو بلندت از سر من کم مباد

Кӯи халосам аз ғами шабҳои ҳиҷрон карда аст

کو خلاصم از غم شبهای هجران کرده است

Меҳри гӯи ҳаргизи мтоб аз равзан вайрона ам

مهر گو هرگز متاب از روزن ویرانه‌ام

Дардӣ майхонаам хуршед рахшон карда аст

دردی میخانه‌ام خورشید رخشان کرده است