Зиҳии таровати ҳасану камоли нуру сафо

زهی طراوت حسن و کمال نور و صفا

Ки аз ҷамол ту биност чашми нобӣно

که از جمال تو بیناست چشم نابینا

Кадоми хуби илми гашт дар ҷаҳон ба вафо

کدام خوب علم گشت در جهان به وفا

Ту аз мақулаи хубони олимии ҳошо

تو از مقولهٔ خوبان عالمی حاشا

Баҳори ишқи дил аз дида мубтало гардид

بهار عشق دل از دیده مبتلا گردید

Ҳар он вафо ки тўбинӣ балост бар сари мо

هر آن وفا که توبینی بلاست بر سر ما

Задудаанд ҳарифони зи дили ғам кам ва беш

زدوده‌اند حریفان ز دل غم کم و بیش

Бурӣдаанд забони ғозёни з чун ва чаро

بریده‌اند زبان غازیان ز چون و چرا

Агар ту марди раҳе дар тариқи ишқи разӣ

اگر تو مرد رهی در طریق عشق رضی

Раҳеи зи майкадаи наздиктар мадон ба худо

رَهی ز میکده نزدیک‌تر مدان به خدا