Ғами ишқи ту эй ҳури призод

غم عشق تو ای حور پریزاد

зи ғамҳои ҷаҳонам кард озод

ز غم‌های جهانم کرد آزاد

Чаҳ ғам аз хотират рафтаму лекин

چه غم از خاطرت رفتم و لیکن

Ғамати моро нахоҳад рафт аз ёд

غمت ما را نخواهد رفت از یاد

Ба аҳли дард , хубонро сиррӣ нест

به اهل درد، خوبان را سری نیست

Ба ҳарзаи умр зойеъ кард Фарҳод

به هرزه عمر ضایع کرد فرهاد

Шикебам рафту дайн ва донишам шуд

شکیبم رفت و دین و دانشم شد

зи дасти ин дили девонаи фарёд

ز دست این دل دیوانه فریاد

Разӣ гуё зи ҳиҷрон мурда бошад

رضی گویا ز هجران مرده باشد

Ки номаш аз забон халқ афтод

که نامش از زبان خلق افتاد