Ҳамаи дардами ҳамаи доғами ҳамаи ишқами ҳамаи сӯзам

همه دردم همه داغم همه عشقم همه سوزم

Ҳама дар ҳам гузарад ҳар мау солу шабу рӯзам

همه در هم گذرد هر مه و سال و شب و روزم

Васлу ҳиҷрам шудаи яксони ҳама аз давлати ишқат

وصل و هجرم شده یکسان همه از دولت عشقت

Чаҳ бихандам чаҳ бгрим чаҳ бисозам чаҳ бисӯзам

چه بخندم چه بگریم چه بسازم چه بسوزم

Гуфтанӣ нест ки гӯям зи фироқат ба чаҳ ҳолам

گفتنی نیست که گویم ز فراقت به چه حالم

Ҳайф ва сад ҳайф ки давр аз ту ндонӣ ба чаҳ рӯзам

حیف و صد حیف که دور از تو ندانی به چه روزم

Даст ва поем тпши дили ҳама аз кор фиканда

دست و پایم طپش دل همه از کار فکنده

Чашм бар ҷилва дидор науфтода ҳанузам

چشم بر جلوهٔ دیدار نیفتاده هنوزم

Ғусса бе ғамем доғ кунад вар на бигӯям

غصهٔ‌ بی‌غمیم داغ کند ور نه بگویم

Доғ бе дардем аз по фиканд вар на бисӯзам

داغ بی‌دردیم از پا فکند ور نه بسوزم

Разӣам , ҷумлаи офоқи фурӯзони зи чароғам

رضیم، جملهٔ آفاق فروزان ز چراغم

Ҳамчуи ма , чашм ба дарюза хуршед надузам

همچو مه، چشم به دریوزهٔ خورشید ندوزم