Чу аз ҷаври рақибон аз дар ӯ бор май бастам

چو از جور رقیبان از در او بار می‌بستم

Раҳ омад шудан аз гиря бар ағёр май бастам

ره آمد شدن از گریه بر اغیار می‌بستم

Хуши он хорӣ ки чун сангаш басар мезад ман аз ҳасрат

خوش آن خاری که چون سنگش بسر میزد من از حسرت

Чу гули мичидм ва бар гӯшаи дастор май бастам

چو گل میچیدم و بر گوشهٔ دستار می‌بستم

Кушодам аз дар пер Муғон шуд кошкӣ зи аввал

گشادم از در پیر مغان شد کاشکی ز اول

зи кафи тасбеҳ май афкандаму зуннор май бастам

ز کف تسبیح می‌افکندم و زنار می‌بستم

Дар омад мешудам сад бори афзӯн аз дар ёрӣ

در آمد میشدم صد بار افزون از در یاری

Дили худгар разӣ бар сӯрати девор май бастам

دل خود گر رضی بر صورت دیوار می‌بستم