Онҷо ки васфи он қаду боло навишта ем

آنجا که وصف آن قد و بالا نوشته‌ایم

Иқрори аҷзи хеши ҳамонҷо навишта ем

اقرار عجز خویش همان‌جا نوشته‌ایم

Ҳосил , дамии зиёди ту ғофил набӯда ем

حاصل، دمی ز یاد تو غافل نبوده‌ایم

ё гуфтаем ҳарфи ғамат ё навишта ем

یا گفته‌ایم حرف غمت یا نوشته‌ایم

Аз сӯз иштиёқ наёрам ки дами занам

از سوز اشتیاق نیارم که دم زنم

Коташи гирифтаи дасту қалам то навишта оем

کآتش گرفته دست و قلم تا نوشته‌ایم

Гар ҳукми сарнавишта смънош гуфта ем

گر حکم سر نوشته «سمعنا»ش گفته‌ایم

Вари қасд ҷон намӯда атъно навишта ем

ور قصد جان نموده «اطعنا» نوشته‌ایم

Гўӣӣ бануш бода ки умрат шавад дароз

گویی بنوش باده که عمرت شود دراز

Мо хати умри хеш ба шабҳо навишта ем

ما خط عمر خویش به شب‌ها نوشته‌ایم

Донем роҳи рост вале баҳри маслиҳат

دانیم راه راست ولی بهر مصلحت

Хати алифи бъодти тарсо навишта ем

خط الف به عادت ترسا نوشته‌ایم

Шуд пушт ва рӯй номаи сияҳ бо вуҷӯди он

شد پشت و روی نامه سیه با وجود آن

Аз сад ҳазор ҳарфи яке нонавишта ем

از صد هزار حرف یکی نانوشته‌ایم

Нохондаи нома пора кунад даври афканд

ناخوانده نامه پاره کند دور افکند

Номи разӣ ба ҳзраҳ дар анҷо навишта ем

نام رضی به هزره در آنجا نوشته‌ایم