Исмаши мирзои маъсӯму силсилаи насабаш ба шамси аддӣни табризӣ май пайвандад . Дар доролмؤмнини Кошон тўтн дорад . Назар ба покии фитрату некии ҷабалат ба мусоҳибати аҳли дунё розӣ нигардида ва ба касбу тиҷорати умӯр , маоши худ гузоронида . Чунон ки дар қасида Эй фармоед :
اسمش میرزا معصوم و سلسله نسبش به شمس الدین تبریزی میپیوندد. در دارالمؤمنین کاشان توطن دارد. نظر به پاکی فطرت و نیکی جبلت به مصاحبت اهل دنیا راضی نگردیده و به کسب و تجارت امور، معاش خود گذرانیده. چنان که در قصیدهای فرماید:
зи бадви ҳоли зи мардуми тамаъи бридстм
ز بدو حال ز مردم طمع بریدستم
Ки съўаҳро накунад туъмаи ҳиммати шоҳин
که صعوه را نکند طعمه همت شاهین
Ба қурси суфраи худ розӣами зи гандуму ҷӯ
به قرص سفرهٔ خود راضیم ز گندم و جو
Ба сайди бозуии худ қонеъами зи ғс ва самин
به صید بازوی خود قانعم ز غث و سمین
Ба ҳукми иститоат ба зиёрати байти аллоҳи мушарраф ва дар арзи роҳи маснавӣ ба баҳри маснавии қирони алсъдини амирхсрўи Деҳлавӣ мсмӣ ба тӯҳфаи алҳрмини манзуми фармӯда . Болҷмлаҳ аз масолики сулӯки воқиф ва аз мусоҳибони аҳли маориф . Ашъор бисёр дорад дар ин вақти чизе ҳозир нест . Ин чанд байти тимно қаламӣ мешавад :
به حکم استطاعت به زیارت بیت اللّه مشرف و در عرض راه مثنوی به بحر مثنوی قران السعدین امیرخسرو دهلوی مسمی به تحفة الحرمین منظوم فرموده. بالجمله از مسالک سلوک واقف و از مصاحبان اهل معارف. اشعار بسیار دارد در این وقت چیزی حاضر نیست. این چند بیت تیمّناً قلمی میشود:
Дар он хилват ки ҳайрати лаби фурӯбандади ҷаҳонӣ ро
در آن خلوت که حیرت لب فروبندد جهانی را
Маҷол нутқ бошад хосса чун ман безабонӣ ро
مجال نطق باشد خاصه چون من بی زبانی را
Шармандаам зи бас ки ба васлаши тамоми умр
شرمندهام ز بس که به وصلش تمام عمر
Додам фиреби ин дил ҳиҷрон кашида ро
دادم فریب این دل هجران کشیده را
Ҳаст шамъам бидид ва дар ҳамаи ҷо
هست شمعم بدید و در همه جا
Равшан аз ваии ҳазор анҷуман аст
روشن از وی هزار انجمن است
Шарти ишқи омдхмўшӣ варна ман ҳам пеши ёр
شرط عشق آمدخموشی ورنه من هم پیش یار
наметавонам гуфт ҳоли худ забонам лол нест
میتوانم گفت حال خود زبانم لال نیست