Исми шарифаши шайхи наҷми аддӣн ва аз акобри орифин . Баъзе аз ашъорашро дар оташкада ба номи шайхи наҷми аддӣни розӣ сабт кардаанд . Ончӣ бар фақир аз кутуби зоҳир шудаи ашъор аз он ҷаноб мебошаду муштабаҳ шудааст . Лиҳозои ин чанд байт ва чанд рубоӣ ба ном ӯ навишта шуд :
اسم شریفش شیخ نجم الدین و از اکابر عارفین. بعضی از اشعارش را در آتشکده به نام شیخ نجم الدین رازی ثبت کردهاند. آنچه بر فقیر از کتب ظاهر شده اشعار از آن جناب میباشد و مشتبه شده است. لهذا این چند بیت و چند رباعی به نام او نوشته شد:
мношъораҳ
مِنْاشعاره
Душмани моро саодати ёри бод
دشمن ما را سعادت یار باد
Рӯзу шаб бо ъзу нозаши кори бод
روز و شب با عز و نازش کار باد
Ҳар ки кофар хонд моро , гӯ бихон
هر که کافر خواند مارا، گو بخوان
ӯ миёни муъминон , дайндори бод
او میان مؤمنان، دیندار باد
Ҳаркии хорӣ май наад дар роҳи мо
هرکه خاری مینهد در راه ما
Хори мо дар роҳ ӯ гулзори бод
خار ما در راه او گلزار باد
Ҳар ки чоҳӣ мекунад дар роҳи мо
هر که چاهی میکند در راه ما
Чоҳи мо дар роҳ ӯ ҳамвори бод
چاه ما در راه او هموار باد
Ҳаркии малику моли моро ҳосид аст
هرکه ملک و مال ما را حاسد است
Малику молаш дар ҷаҳон бисёр бод
ملک و مالش در جهان بسیار باد
Ҳар киро мастӣ зркӯб орзӯаст
هر که را مستی زرکوب آرزوست
Гӯ ки мо мастем ӯ ҳушёри бод
گو که ما مستیم او هشیار باد
рубоӣ
رباعی
То торам на сипеҳр ороста анд
تا طارم نُه سپهر آراستهاند
То боғи ҷаҳони табъ пероста анд
تا باغ جهان طبع پیراستهاند
Дар хор фузудау зи гул коста анд
در خار فزوده و ز گل کاستهاند
Чаҳ тавон кардан ки ин чунин хоста анд
چه توان کردن که این چنین خواستهاند
٭٭٭
٭٭٭
Аз буд внбўди кули ашёъ дар талқ
از بود ونبود کل اشیاء در طلق
Гӯям суханӣ фарох кун синау ҳалқ
گویم سخنی فراخ کن سینه و حلق
Будӣ ва намӯдӣаст вуҷӯди ашёъ
بودی و نمودی است وجود اشیاء
Будаш ҳама ҳақаст ва намӯдаш ҳамаи халқ
بودش همه حق است و نمودش همه خلق
қитъа
قطعه
Манам зркӯбу маҳсӯлами зи санъат
منم زرکوب و محصولم ز صنعت
Биҷузи фарёдӣ ва бонгӣ набошад
بجز فریادی و بانگی نباشد
Ҳамеша дар миён зар нишинам
همیشه در میان زر نشینم
Валикини ҳаргизам донагӣ набошад
ولیکن هرگزم دانگی نباشد