Исмаши шайхи наҷиби аддӣни ризо аз амоҷди маҷзӯбину акобр маҳбӯбин бӯда ва пас аз ҷазба ба сулӯк руҷӯъ карда . Иродат ба шайхи Муҳамади алии муаззини хуросонӣ аз машойихи силсилаи алайҳ зҳбиаҳ дошта ва худ ҳам аз машойихи он силсилааст . Шайхи алмтأхрини ҷаноби оқои Муҳамади ҳошими қудси сира фармӯдааст ки ӯро ҳафт девон дар ҳақоиқаст ва уммӣ бӯда . Худ низ дар зимни рсолотши ин маъниро изҳори фармӯда . Ғараз , маснавии сабъи алмсонӣу хулосаи алҳқоиқу девони ғзлётш ба назар расед . Дар баъзе мақотеъи ҷавҳарӣу ризоу наҷиби аддӣн тахаллус намӯда . Агарчӣ Аслан табризӣаст , аммо дар Исфаҳон бӯдау риҳлаташ дар санаи 1080 , тимно чанд байт навишта шуд :

اسمش شیخ نجیب الدین رضا از اماجد مجذوبین و اکابر محبوبین بوده و پس از جذبه به سلوک رجوع کرده. ارادت به شیخ محمد علی مؤذّن خراسانی از مشایخ سلسلهٔ علیّهٔ ذهبیه داشته و خود هم از مشایخ آن سلسله است. شیخ المتأخرین جناب آقا محمد هاشم قدّس سرّه فرموده است که او را هفت دیوان در حقایق است و اُمّی بوده. خود نیز در ضمن رسالاتش این معنی را اظهار فرموده. غرض، مثنوی سبع المثانی و خلاصة الحقایق و دیوان غزلیاتش به نظر رسید. در بعضی مقاطع جوهری و رضا و نجیب الدین تخلص نموده. اگرچه اصلاً تبریزی است، اما در اصفهان بوده و رحلتش در سنهٔ ۱۰۸۰، تیمنّاً چند بیت نوشته شد:

٭٭٭

٭٭٭

٭٭٭

٭٭٭