Омад баҳори хуррам бо рангу буии таййиб

آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب

Бо садҳазори нузҳату ороиши аҷиб

با صد هزار نزهت و آرایش عجیب

Шояд ки марди пери бад-ӣн гуҳ шавад ҷавон

شاید که مرد پیر بدین گه شود جوان

Гетӣ бадӣл ёфт шабоб аз паии мшиб

گیتی بَدیل یافت شباب از پی مشیب

Чархи бузургвори яке лашкарии бикрад

چرخ بزرگوار یکی لشکری بکرد

Лашкараши абри тирау боди сабои нақиб

لشکرْش ابر تیره و باد صبا نقیب

НФоти барқи равшану тундараши табли зан

نَفّاط برق روشن و تندرْش طبل‌زن

Дидам ҳазор хайл ва надидам чунин маҳиб

دیدم هزار خیل و ندیدم چنین مهیب

Он абри байн ки гиряд чун марди сўкўор

آن ابر بین که گرید چون مرد سوگوار

Ва он раъди байн ки нолад чун ошиқи кӣиб

وآن رعد بین که نالد چون عاشق کئیب

Хуршедро зи абри дамад рӯй гоҳи гоҳ

خورشید را ز ابر دمد روی گاه‌گاه

Чунон ҳисорае ки гузар дорад аз рақиб

چونان حصاره‌ای که گذر دارد از رقیب

Як чанд рӯзгори ҷаҳони дардманд буд

یک چند روزگار‌ جهان دردمند بود

Ба шуд ки ёфт буии саман , бодро табиб

به شد که یافت بوی سمن، باد را طبیب

Борони машк буи баборед нав ба нав

باران مشک‌بوی ببارید نو به نو

Ваз барг баркашид яке ҳалаи қшиб

وز برگ برکشید یکی حُلهٔ قصیب

Кунҷӣ ки барфи пеш ҳаме дошт гул гирифт

کُنجی که برف پیش همی داشت گُل گرفت

Ҳар ҷўикӣ ки хушки ҳаме буд шуд ртиб

هر جویَکی که خشک همی بود شد رطیب

Тундари миёни дашти ҳамеи боди брдмд

تندر میان دشت همی باد بردمد

Барқ аз миёни абр ҳаме баркашад қзиб

برق از میان ابر همی برکشد قضیب

Лолаи миёни кишти бихандади ҳамеи зи давр

لاله میان کشت بخندد همی ز دور

Чун панҷаи арӯс ба ҳино шудаи хзиб

چون پنجهٔ عروس به حنّا شده خضیب

Булбул ҳаме бихонад дар шохсори бед

بلبل همی بخوانَد در شاخسار بید

Сор аз дарахти сарви мар ӯро шудаи мҷиб

سار از درخت سرو مر او را شده مجیب

Слсл ба срўбн бар , бо нағмаи куҳан

صُلصُل به سروبن بر، با نغمهٔ کهن

Булбул ба шохи гул бар , бо лҳнки ғариб

بلبل به شاخ گل بر، با لحنک غریب

Акнӯн хуред бода ва акнӯн зӣед шод

اکنون خورید باده و اکنون زیید شاد

Кокнўни баради насиби ҳабиб аз бар ҳабиб

که‌اکنون برد نصیب حبیب از بر حبیب

Соқӣ гузину бода ва май хур ба бонги зер

ساقی گزین و باده و می خور به بانگ زیر

Каз кишт , сор нолад ва аз боғи андалеб

کز کشت، سار نالد و از باغ عندلیب

Ҳар чанд навбаҳор ҷаҳонаст ба чашми хуб

هر چند نوبهار جهان است به چشم خوب

Дидори хоҷаи хубтар , он меҳтари ҳсиб

دیدار خواجه خوب‌تر، آن مهتر حسیب

Шеби ту бо фарозу фарози ту бо нишеб

شیب تو با فراز و فراز تو با نشیب

Фарзанди одамӣ ба ту андар ба шебу тиб

فرزند آدمی به تو اندر به شیب و تیب

Дидӣ ту рижу коми бадви андаруни басӣ

دیدی تو ریژ و کام بدو اندرون بسی

Бо ридкони мутриб будӣ ба фару зеб

با ریْدَکان مطرب بودی به فر و زیب