Ба сарои сипанҷи меҳмон ро

به سرای سپنج مهمان را

Дил ниҳодани ҳамешагӣ на равост

دل نهادن همیشگی نه رواست

Зери хоки андарунат бояд хуфт

زیر خاک اندرونت باید خفت

Гарчи акнӯнат хоб бар дебост

گرچه اکنونت خواب بر دیباست

Бо касон бӯданат чаҳ суд кунад ?

با کسان بودنت چه سود کند؟

Ки ба гӯри андарун шудан танҳост

که به گور اندرون شدن تنهاست

Ёри ту зери хоки мӯру магас

یار تو زیر خاک مور و مگس

Чашм бигушо , бибин : кунун пайдост

چشم بگشا، ببین: کنون پیداست

Он ки зулфин ва гесуят перост

آن که زلفین و گیسویت پیراست

Гарчи динор ё дирамаш баҳост

گرچه دینار یا درمش بهاست

Чун туро дид зрдгўнаҳ шуда

چون ترا دید زردگونه شده

Сард гардад дилаш , на нобӣност

سرد گردد دلش، نه نابیناست