Дайри зиёд ! он бузургвори худованд

دیر زیاد! آن بزرگوار خداوند

Ҷони гиромӣ ба ҷонаши андари пайванд

جان گرامی به جانش اندر پیوند

Доим бар ҷон ӯ билразам , зирок

دایم بر جان او بلرزم، زیراک

Модари озодагон кам оради фарзанд

مادر آزادگان کم آرد فرزند

Аз маликони кас чуну набӯд ҷавонӣ

از ملکان کس چنو نبود جوانی

Роду схндону шермарду хирадманд

راد و سخندان و شیرمرد و خردمند

Кас нашносад ҳаме ки : кӯшиш ӯ чун ?

کس نشناسد همی که کوشش او چون

Халқ надонад ҳаме ки бахшиш ӯ чанд

خلق نداند همی که بخشش او چند

Дасту забони зар ва дар прагаанд ӯ ро

دست و زبان زر و دُر پراگند او را

Ном ба гетӣ на аз газоф прагаанд

نام به گیتی نه از گزاف پراگند

Дар дили мо шохи меҳрбонии бншост

در دل ما شاخ مهربانی بنشاست

Дил на ба бозии зи меҳр хоста барканд

دل نه به بازی ز مهر خواسته برکند

Ҳамчу муаммост фахру ҳиммат ӯ шарҳ

همچو معماست فخر و همت او شرح

Ҳамчуи абстости фазлу сират ӯ занад

همچو ابستاست فضل و سیرت او زند

Гарчи бакӯшанд шоирони замона

گرچه بکوشند شاعران زمانه

Мадҳ касеро , касе нагӯяд монанд

مدح کسی را، کسی نگوید مانند

Сират ӯ тухми кишту неъмат ӯ об

سیرت او تخم کِشت و نعمت او آب

Хотири маддоҳ ӯ замини барӯманд

خاطر مداح او زمین برومند

Сират ӯ буд ваҳии нома ба касрӣ

سیرت او بود وحی نامه به کسری

Чун ки ба ойинаши пандномаи бёгнд

چون که به آیینش پندنامه بیاگند

Сирати он шоҳ панднома аслӣаст

سیرت آن شاه پندنامهٔ اصلیست

зи он ки ҳаме рӯзгор гирад аз ӯ панд

زآن که همی روزگار گیرد از او پند

Ҳар ки сар аз панд шаҳриёр бипечед

هرکه سر از پند شهریار بپیچید

Пои тарабро ба доми гарми дроФкнд

پای طرب را به دام گُرم درافکند

Кист ба гетии хамири мояи идбор ?

کیست به گیتی خمیر مایهٔ ادبار؟

Он ки ба иқбол ӯ набошад хурсанд

آن که به اقبال او نباشد خرسند

Ҳар ки нахоҳад ҳамеи гушоиши кораш

هر که نخواهد همی گشایش کارش

Гӯ : башуу дасти рӯзгори фурӯбанд

گو، بشو و دست روزگار فروبند

эй малик , аз ҳоли дӯстонаши ҳамеи ноз

ای مَلَک، از حال دوستانش همی ناز

эй фалак , аз ҳоли душманонаш ҳаме ханд

ای فلک، از حال دشمنانش همی خند

Охири шеър он кунам ки аввал гуфтам :

آخر شعر آن کنم که اول گفتم

Дайри зиёд ! он бузургвори худованд

دیر زیاد! آن بزرگوار خداوند