Гирифт хоҳам зулфин анбарин туро

گرفت خواهم زلفینِ عَنْبَرینِ تو را

Ба бӯса нақш кунам барги ёсамини туро

به بوسه نقش‌ کنم برگِ یاسمینِ تو را

Ҳар он замин ки ту як раҳ бирав қадами бунаӣ

هر آن زمین که تو یک ره بر او قدم بنهی

Ҳазор саҷда барам хоки он замини туро

هزار سجده بَرَم خاکِ آن زمینِ تو را

Ҳазор бӯсаи даҳум бар сҳои номаи ту

هزار بوسه دهم بر سحای نامهٔ تو

Агар бубинам бар меҳр ӯ нигини туро

اگر ببینم بر مُهرِ او، نگینِ تو را

Ба теғи ҳиндии гӯ : дасти ман ҷудои бикунанд

به تیغِ هندی گو: دست من جدا بکنند

Агар бигирам рӯзии ман остини туро

اگر بگیرم روزی من آستینِ تو را

Агар чаҳ хомаши мардум ки шеър бояд гуфт

اگرچه خامش مردم که شعر باید گفت

Забони ман ба рӯй гардад офарини туро

زبانِ من به روی گردد آفرینِ تو را