Дареғи он ки гирд кард бо ранҷ
دریغ آن که گرد کرد با رنج
Казу нест баҳри ман ҷузи сўтом
کزو نیست بهر من جز سوتام
?ҳулло ! рӯдакӣ аз каси андари мтоб
هلا رودکی، از کس اندر متاب
Бикун ҳар чаҳ крднисти бомудом
بکن هرچه کردْنیست با مدام
Ки Фрғўл барнадорад он рӯз
که فرغول پدید آید آن روز
Ки бар таҳтаи туро сиёҳ шавад фом
که بر تخته ترا تیره شود فام