Ҳон ! соӣми нўолаҳи ин сифлаи мизбон

هان! صائم نوالهٔ این سفله میزبان

Зин бенамак або манеҳ ангушт дар даҳон

زین بی نمک ابا منه انگشت در دهان

Лаб тар макун ба об , ки талқаст дар қадаҳ

لب تر مکن به آب، که طلقست در قدح

Даст аз кабоби дор , ки заҳраст туамон

دست از کباب دار، که زهرست توامان

Бо коми хушк ва бо ҷигари тафтаи даргузар

با کام خشک و با جگر تفته درگذر

Айдун ки дар саросари ин сабзи гулистон

ایدون که در سراسر این سبز گلستان

Кофури ҳамчу гул чакад аз дӯши шохсор

کافور همچو گل چکد از دوش شاخسار

Зибқ чу об бар ҷаҳд аз нофи обдон

زیبق چو آب برجهد از ناف آبدان