Чун кушта бибинӣам , ду лаб гашта фароз

چون کُشته ببینی‌ام، دو لب گشته فراز

Аз ҷони тиҳии ин қолаби фарсӯда ба оз

از جان تهی این قالب فرسوده به آز

Бар болинам нишин ва мегӯй биноз :

بر بالینم نشین و می‌گوی به ناز

К-эии ман ту бикуштау пушаймон шудаи боз

«کای من، تو بکشته و پشیمان شده باز»