Шаҳи боз ба ҳазрат расед ҳин

شه باز به حضرت رسید هین

Икрони марои брнҳиди зин

یکران مرا برنهید زین

То хуй кунад аз шарм ӯ замон

تا خوی کند از شرم او زمان

Чун тай кунам аз наъл ӯ замин

چون طی کنم از نعل او زمین

Обод бар ин чархи тези гирд

آباد بر این چرخ تیز گرد

Аз нури саропоӣ ӯ аҷин

از نور سراپای او عجین

Ҳам зӯр чун шеронаш бар китф

هم زور چون شیرانش بر کتف

Ҳам мӯӣ чун гӯронаш бар сарин

هم موی چون گورانش بر سرین

Гар найза гузорад шаҳоб ӯ

گر نیزه گذارد شهاب او

Девӣ фиканд лаъиб ӯ лъин

دیوی فکند لعب او لعین

Вари ҳамлаи пазиради савор ӯ

ور حمله پذیرد سوار او

Ҳснӣ будаш пушт ӯ ҳсин

حصنی بودش پشت او حصین

Кард охир ӯ ҳар нафаси ҳазор

کرد آخر او هر نفس هزار

Бар сӯрат ӯ хонд офарин

بر صورت او خواند آفرین

Гар майл ба ҷурмаш ба ҳақ кунад

گر میل به جرمش به حق کند

Яъне иваз каҳрабост ин

یعنی عوض کهرباست این

Парвона ки дар ҷилва бинадаш

پروانه که در جلوه بیندش

Бо перҳани шамъӣ ва самин

با پیرهن شمعی و سمین

Лаббайк занад гуяд эй фалак

لبیک زند گوید ای فلک

Ҷони бозии ман байну шамъи байн

جان بازی من بین و شمع بین

эй боди ҳаво эй барроқи ҷам

ای باد هوا ای براق جم

эй қосиди рӯму расӯли чин

ای قاصد روم و رسول چین

Икрони ман андари сабақи магар

یکران من اندر سبق مگر

Чини ҳасадати баст бар ҷабин

چین حسدت بست بر جبین

Каз манзар ӯ дар гузари ҳаме

کز منظر او در گذر همی

Бар оби нишонеи хтўки чин

بر آب نشانی خطوک چین

Эзад на ба аз ба бёФрид

ایزد نه به از به بیافرید

Аз рашки чроӣии дижами чунин

از رشک چرائی دژم چنین

Дар хоки макаши хештан ба хашм

در خاک مکش خویشتن به خشم

Бар санг мазан хештани бкин

بر سنگ مزن خویشتن بکین

Хоҳӣ ки бекарони ман рисӣ

خواهی که بیکران من رسی

Бар сояи икрон ман нишин

بر سایه یکران من نشین

То шоди фурӯди орадат чу ман

تا شاد فرود آردت چو من

Бар дарга султон доду дайн

بر درگه سلطان داد و دین

Бўсъди сулаймони рӯзгор

بوسعد سلیمان روزگار

Масъӯди Фаридуни ои байн

مسعود فریدون آ بین

Он шоҳ ки чашм фалак надид

آن شاه که چشم فلک ندید

Дар хотами шоҳии чунуи нигин

در خاتم شاهی چنو نگین

Вони шер ки шамшер ҳақ наёфт

وآن شیر که شمشیر حق نیافت

Дар молаши ботили чунуи муайян

در مالش باطل چنو معین

Роҳати зи дарди адл ӯ ба малик

راحت ز درد عدل او به ملک

Чун буи даромад ба ёсамин

چون بوی درآمد به یاسمین

Фатрати бтФи бос ӯ зи шаръ

فترت بتف باس او ز شرع

Чун мум ҷудо шуд зи ангабин

چون موم جدا شد ز انگبین

Сяти малику зикри ҷами шинав

صیت ملک و ذکر جم شنو

Ин савт зӣир омад он танин

این صوت زئیر آمد آن طنین

Арзи шаҳу ҷурми фалаки нигар

عرض شه و جرم فلک نگر

Ин нафас нафис омад он маин

این نفس نفیس آمد آن مهین

Як панҷа наёрад буруни фалак

یک پنجه نیارد برون فلک

Чун панҷаи родяши зи остин

چون پنجه رادیش ز آستین

Бо ҳиммат ӯ ошно шавад

با همت او آشنا شود

Пеш аз ҳаракати қолаби ҷанин

پیش از حرکت قالب جنین

Азмаш ки битобад ба каф кунад

عزمش که بتابد به کف کند

Мулкӣ ва набошад бидон знин

ملکی و نباشد بدان ضنین

Рмҳш ки бёзд фурӯ хӯрд

رمحش که بیازد فرو خورد

Халқӣ ва нагардад бидон ба тин

خلقی و نگردد بدان به طین

Билк ба камонаш ба ҷони хасм

بیلک به کمانش به جان خصم

Чун . . . йен

چون . . .ـین

Шуълаи зи ҳисомаш дар оби ғарқ

شعله ز حسامش در آب غرق

Чун барқ боимо диҳад дафин

چون برق بایما دهد دفین

Шоҳои малико аз гумони ту

شاها ملکا از گمان تو

Рухшанда буд гавҳари яқин

رخشنده بود گوهر یقین

Дар хулд бо ъзози пурвирд

در خلد با عزاز پرورد

Такбири ғзоти ту ҳури айн

تکبیر غزات تو حور عین

Ҳар қавл на қавлӣаст чун баёнат

هر قول نه قولی است چون بیانت

Оҳод . . . йен

آحاد . . .ـین

Ҳар баҳр на баҳрӣаст чун зиллат

هر بحر نه بحری است چون ذلت

ҚиФол . . . Аз втин

قیفال . . . از وتین

То туъма бозон шавад тзрў

تا طعمه بازان شود تذرو

То саканаи шерон буд ърин

تا سکنه شیران بود عرین

Боди ахтари султони ту мзӣӣ

باد اختر سلطان تو مضئی

Боди ояти бурҳони ту мубин

باد آیت برهان تو مبین

Бо давлати ту носиҳҳати рафиқ

با دولت تو ناصحت رفیق

Бо толеъи ту модҳти қарин

با طالع تو مادحت قرین

Бар даргаи ҳақи шаъни ту бузург

بر درگه حق شأن تو بزرگ

Дар нусрати дайни раъии ту рузин

در نصرت دین رأی تو رزین