Накукор мардум набошад бадаш

نکوکار مردم نباشد بدش

Наварзад касе бад ки нек уфтадаш

نورزد کسی بد که نیک افتدش

Шари ангези ҳам бар сар шар шавад

شر انگیز هم بر سر شر شود

Чу каждум ки бо хона камтар шавад

چو کژدم که با خانه کمتر شود

Агар нафъи кас дар ниҳод ту нест

اگر نفع کس در نهاد تو نیست

Чунин гавҳару санги хоро яке аст

چنین گوهر و سنگ خارا یکی است

Ғалат гуфтам эй ёри шоистаи хуй

غلط گفتم ای یار شایسته خوی

Ки нафъаст дар оҳану санг ва рӯй

که نفع است در آهن و سنگ و روی

Чунин одамии мурда ба нанг ро

چنین آدمی مرده به ننگ را

Ки бар ваии фазилат буд санг ро

که بر وی فضیلت بود سنگ را

На ҳар одамии зода аз дад ба аст

نه هر آدمی زاده از دد به است

Ки дади зи одамии зодаи бад ба аст

که دد ز آدمی زادهٔ بد به است

Бааст аз дади инсони соҳиби хирад

به است از دد انسان صاحب خرد

На инсон ки дар мардум уфтад чу дад

نه انسان که در مردم افتد چو دد

Чу инсон надонад ба ҷуз хӯрду хоб

چو انسان نداند به جز خورد و خواب

Кадомаши фазилат буд бар дўоб ?

کدامش فضیلت بود بر دواب؟

Савори нигуни бахт бе роҳрав

سوار نگون بخت بی راهرو

Пиёдаи баради з ӯ ба рафтани гарав

پیاده برد ز او به رفتن گرو

Касе дона никмрдӣ накошт

کسی دانهٔ نیکمردی نکاشت

Каз ӯ хирмани ком дил барнадошт

کز او خرمن کام دل برنداشت

На ҳаргиз шунидем дар умри хеш

نه هرگز شنیدیم در عمر خویش

Ки бдмрдро некӣ омад ба пеш

که بدمرد را نیکی آمد به پیش