Гзирӣ ба чоҳӣ дар афтода буд

گزیری به چاهی در افتاده بود

Ки аз ҳавл ӯ шери нари мода буд

که از هول او شیر نر ماده بود

Бидонадяши мардум ба ҷуз бад надид

بداندیش مردم به جز بد ندید

БёФтод ва оҷизтар аз худ надид

بیافتاد و عاجزتر از خود ندید

Ҳамаи шаби зи фарёд ва зорӣ нахуфт

همه شب ز فریاد و زاری نخفت

Яке бар сараши кӯфти сангӣ ва гуфт :

یکی بر سرش کوفت سنگی و گفت:

Ту ҳаргиз раседӣ ба фарёди кас

تو هرگز رسیدی به فریاد کس

Ки май хоҳии имрӯзи фарёдрас ?

که می‌خواهی امروز فریادرس؟

Ҳамаи тухм номардумӣ коштӣ

همه تخم نامردمی کاشتی

Бибин лоҷарам бар ки бардоштӣ

ببین لاجرم بر که برداشتی

Ки бар ҷони ришат наад марҳамӣ

که بر جان ریشت نهد مرهمی

Ки дилҳо з ришат бинолад ҳаме ?

که دلها ز ریشت بنالد همی؟

Ту моро ҳамеи чоҳи кундӣ ба роҳ

تو ما را همی چاه کندی به راه

Ба сари лоҷарам дар фитодӣ ба чоҳ

به سر لاجرم در فتادی به چاه

Ду кас чаҳ кунанд аз паии хосу ом

دو کس چَه کنند از پی خاص و عام

Яке неки маҳзар , дигар зишти ном

یکی نیک‌محضر، دگر زشت‌نام

Яке ташнаро то кунад тозаи ҳалқ

یکی تشنه را تا کند تازه حلق

Дигар то ба гардан дар уфтанд халқ

دگر تا به گردن در افتند خلق

Агар бад кунӣ чашми некии мадор

اگر بد کنی چشم نیکی مدار

Ки ҳаргиз наёрад гази ангури бор

که هرگز نیارد گز انگور بار

Напиндорам эй дар хазони куштаи ҷӯ

نپندارم ای در خزان کشته جو

Ки гандуми сетоне ба вақти дарав

که گندم ستانی به وقت درو

Дарахти зақум ар ба ҷони парварӣ

درخت زقوم ار به جان پروری

Мапиндор ҳаргиз каз ӯ бар хурӣ

مپندار هرگز کز او بر خوری

Рутаби новирди чӯби хрзҳраҳи бор

رطب ناورد چوب خرزهره بار

Чу тухми афканӣ , бар ҳамон чашми дор

چو تخم افکنی، بر همان چشم دار