Шунидам ки мастии з тоб набед

شنیدم که مستی ز تاب نبید

Ба мқсўраҳи масҷидӣ дар давид

به مقصورهٔ مسجدی در دوید

Бинолед бар остони карам

بنالید بر آستان کرم

Ки ёрб ба фирдавси аъло барам

که یارب به فردوس اعلی برم

Муаззин гиребон гирифташ ки ҳин

مؤذن گریبان گرفتش که هین

Сагу масҷид ! эй фориғ аз ақлу дайн

سگ و مسجد! ای فارغ از عقل و دین

Чаҳ шоиста кардӣ ки хоҳии биҳишт ?

چه شایسته کردی که خواهی بهشت؟

Наме зибдти ноз бо рӯй зишт

نمی‌زیبدت ناز با روی زشت

Бигуфт ин сухани пер ва бигирист маст

بگفت این سخن پیر و بگریست مست

Ки мастам бидор аз ман эй хоҷаи даст

که مستم بدار از من ای خواجه دست

Аҷаби дорӣ аз лутфи парвардгор

عجب داری از لطف پروردگار

Ки бошад гунаҳкории умедвор ?

که باشد گنهکاری امیدوار؟

Туро менагӯям ки узрам пазир

تو را می‌نگویم که عذرم پذیر

Дар тавба бозасту ҳақи дастгир

در توبه باز است و حق دستگیر

Ҳаме шарм дорам зи лутфи Карим

همی شرم دارم ز لطف کریم

Ки хонам гунаҳи пеши афваши азим

که خوانم گنه پیش عفوش عظیم

Касеро ки перӣ дар оради зи пой

کسی را که پیری در آرد ز پای

Чу дасташ нагирӣ нахезад зи ҷой

چو دستش نگیری نخیزد ز جای

Ман онам зи пои андари афтодаи пер

من آنم ز پای اندر افتاده پیر

Худоё ба фазли худами дасти гир

خدایا به فضل خودم دست گیر

Нагӯям бузургӣ ва ҷоҳам бубахш

نگویم بزرگی و جاهم ببخش

Фурӯмондагӣ ва гуноҳам бубахш

فروماندگی و گناهم ببخش

Агар ёрии андак злл донадам

اگر یاری اندک زلل داندم

Ба нобахрадии шуҳраи грдондм

به نابخردی شهره گرداندم

Ту бино ва мо хоӣФ аз икдгр

تو بینا و ما خائف از یکدگر

Ки ту пардаи пӯшӣ ва мо парда дар

که تو پرده پوشی و ما پرده در

Баровардаи мардуми зи беруни хурӯш

برآورده مردم ز بیرون خروش

Ту бо банда дар пардау пардаи пӯш

تو با بنده در پرده و پرده پوش

Ба нодонӣ ар бандагон саркашанд

به نادانی ار بندگان سرکشند

Худовандгорони қалам дар кашанд

خداوندگاران قلم در کشند

Агар ҷурми бахше ба миқдори ҷӯад

اگر جرم بخشی به مقدار جود

Намонад гунаҳкории андари вуҷӯд

نماند گنهکاری اندر وجود

Вагар хашмгирӣ ба қадари гуноҳ

وگر خشم گیری به قدر گناه

Ба дӯзах фирист ва тарозу махоҳ

به دوزخ فرست و ترازو مخواه

Гарми дастгирӣ ба ҷое расм

گرم دست گیری به جایی رسم

Вагар бификанӣ бар нагирад касам

وگر بفکنی بر نگیرد کسم

Ки зӯр оварадгар ту ёрии диҳӣ ?

که زور آورد گر تو یاری دهی؟

Ки гирад чу ту растгории диҳӣ ?

که گیرد چو تو رستگاری دهی؟

Ду хоҳанд бӯдан ба маҳшари Фриқ

دو خواهند بودن به محشر فریق

Надонам кадомин диҳандам тариқ

ندانم کدامین دهندم طریق

Аҷабгар буд роҳам аз дасти рост

عجب گر بود راهم از دست راست

Ки аз дасти ман ҷузи каҷии брнхост

که از دست من جز کجی برنخاست

Дилам медиҳад вақти вақти ин умед

دلم می‌دهد وقت وقت این امید

Ки ҳақ шарм дорад зи мӯии сипед

که حق شرم دارد ز موی سپید

Аҷаб дорам ар шарм дорад зи ман

عجب دارم ار شرم دارد ز من

Ки шармам намеояд аз хештан

که شرمم نمی‌آید از خویشتن

На Юсуф ки чандон бало диду банд

نه یوسف که چندان بلا دید و بند

Чу ҳукмаши равони гашту қадараши баланд

چو حکمش روان گشت و قدرش بلند

Гунаҳ афв кард оли ёқӯбро ?

گنه عفو کرد آل یعقوب را؟

Ки маънӣ буд сӯрати хуб ро

که معنی بود صورت خوب را

Ба кирдори бадашон муқайяд накард

به کردار بدشان مقید نکرد

Бзоъоти мзҷотшон рад накард

بضاعات مزجاتشان رد نکرد

зи лутфати ҳамин чашм дорем низ

ز لطفت همین چشم داریم نیز

Бар ин бебизоъат бубахш эй азиз

بر این بی‌بضاعت ببخش ای عزیز

Кас аз ман сияҳи номатар дида нест

کس از من سیه نامه تر دیده نیست

Ки ҳеҷам фаъол писандида нест

که هیچم فعال پسندیده نیست

Ҷузи ин коътмодм ба ёрии тест

جز این کاعتمادم به یاری تست

Умедам ба омрзгории тест

امیدم به آمرزگاری تست

Бизоъат наёвардам алои умед

بضاعت نیاوردم الا امید

Худоёи з афвам макун ноумед

خدایا ز عفوم مکن ناامید