Агар ҳӯшмандӣ ба маънии гароӣ
اگر هوشمندی به معنی گرای
Ки маънӣ бимонад зи сӯрат ба ҷой
که معنی بماند ز صورت به جای
Киро донишу ҷӯад ва тақво набӯд
که را دانش و جود و تقوی نبود
Ба сӯрат дараш ҳеҷ маънӣ набӯд
به صورت درش هیچ معنی نبود
Касе хусбад осӯда дар зери гул
کسی خسبد آسوده در زیر گل
Ки хусбанд аз ӯ мардуми осӯдаи дил
که خسبند از او مردم آسوده دل
Ғами хеш дар зиндагии хур ки хеш
غم خویش در زندگی خور که خویش
Ба мурдаи напардозад аз ҳирси хеш
به مرده نپردازد از حرص خویش
Зару неъмат акнӯн бидиҳ кони тест
زر و نعمت اکنون بده کان تست
Ки баъд аз ту беруни зи фармони тест
که بعد از تو بیرون ز فرمان تست
Нахоҳӣ ки бошӣ парокандаи дил
نخواهی که باشی پراکنده دل
Парокандагонро зи хотири мҳл
پراکندگان را ز خاطر مهل
Парешон кун имрӯзи ганҷинаи чуст
پریشان کن امروز گنجینه چست
Ки фардои калидаш на дар дасти тест
که فردا کلیدش نه در دست تست
Ту бо худ бабри тӯшаи хештан
تو با خود ببر توشه خویشتن
Ки шафқат наёяд зи фарзанду зан
که شفقت نیاید ز فرزند و زن
Касе гӯии давлати зи дунёи барад
کسی گوی دولت ز دنیا برد
Ки бо худ насибӣ ба уқбои барад
که با خود نصیبی به عقبی برد
Ба ғмхўоргӣ чун сарангушти ман
به غمخوارگی چون سرانگشت من
Нхорди каси андари ҷаҳони пушти ман
نخارد کس اندر جهان پشت من
Макун , бар кафи даст на ҳар чаҳ ҳаст
مکن، بر کف دست نه هر چه هست
Ки фардо ба дандони барии пушти даст
که فردا به دندان بری پشت دست
Ба пӯшидани стар дарвеш кӯш
به پوشیدن ستر درویش کوش
Ки стар худоят буд пардаи пӯш
که ستر خدایت بود پرده پوش
Магардон ғариб аз дарат бе насиб
مگردان غریب از درت بی نصیب
Мабодо ки гардӣ ба дарҳо ғариб
مبادا که گردی به درها غریب
Бузургии расонад ба муҳтоҷи хайр
بزرگی رساند به محتاج خیر
Ки тарсад ки муҳтоҷ гардад ба ғайр
که ترسد که محتاج گردد به غیر
Ба ҳоли дили хастагон дар нигар
به حال دل خستگان در نگر
Ки рӯзии ту длхстаҳ бошӣ магар
که روزی تو دلخسته باشی مگر
Даруни фурӯмондагон шод кун
درون فروماندگان شاد کن
зи рӯзи фурӯмондагӣ ёд кун
ز روز فروماندگی یاد کن
На хоҳандае бар дар дигарон ?
نه خواهندهای بر در دیگران؟
Ба шукрона хоҳанда аз дар марон
به شکرانه خواهنده از در مران