Шабии зяти фикрати ҳамеи сӯхтам

شبی زیت فکرت همی سوختم

Чароғ балоғат ме афрӯхтам

چراغ بلاغت می افروختم

Парокандаи гӯйӣ ҳадисам шунид

پراکنده گویی حدیثم شنید

Ҷузи аҳсанти гуфтан тариқӣ надид

جز احسنت گفتن طریقی ندید

Ҳам аз хбс навъе дар он дарҷ кард

هم از خبث نوعی در آن درج کرد

Ки ночори фарёди хезади зи дард

که ناچار فریاد خیزد ز درد

Ки фикраш балиғасту райши баланд

که فکرش بلیغ است و رایش بلند

Дар ин шеваи зуҳду томоту панд

در این شیوهٔ زهد و طامات و پند

На дар хишту куполу гурзи гарон

نه در خشت و کوپال و گرز گران

Ки ин шева хатмаст бар дигарон

که این شیوه ختم است بر دیگران

Надонад ки моро сар ҷанг нест

نداند که ما را سر جنگ نیست

Вагар на маҷоли сухан танг нест

وگر نه مجال سخن تنگ نیست

Тавонам ки теғи забон бар кашам

توانم که تیغ زبان بر کشم

Ҷаҳонии суханро қалам дар кашам

جهانی سخن را قلم در کشم

Биё то дар ин шева чолиш кунем

بیا تا در این شیوه چالش کنیم

Сари хасмро санг , болаш кунем

سر خصم را سنگ، بالش کنیم

Саодат ба бахшоиш довараст

سعادت به بخشایش داورست

На дар чангу бозуӣ зӯр овараст

نه در چنگ و بازوی زور آورست

Чу давлат набахшад сипеҳри баланд

چو دولت نبخشد سپهر بلند

Наёяд ба мардонагӣ дар каманд

نیاید به مردانگی در کمند

На сахтӣ расед аз заъифӣ ба мӯр

نه سختی رسید از ضعیفی به مور

На шерон ба сарпанҷа хӯрданду зӯр

نه شیران به سرپنجه خوردند و زور

Чу натавон бар афлоки дасти охтн

چو نتوان بر افلاک دست آختن

Зарурӣаст бо гардишаши сохтан

ضروری است با گردشش ساختن

?герати зиндагонии набиштаи сети дайр

گرت زندگانی نبشته‌ست دیر

На морати гзоид на шамшеру шер

نه مارت گزاید نه شمشیر و شیر

Вагар дар ҳаётат намонда сети баҳр

وگر در حیاتت نمانده‌ست بهر

Чунонат кашад нўшдорў ки заҳр

چنانت کشد نوشدارو که زهر

На рустам чу поён рӯзӣ бихӯрад

نه رستم چو پایان روزی بخورد

Шғод аз ниҳодаш баровард гирд ?

شغاد از نهادش برآورد گرد؟