Маро дар сипоҳони яке ёр буд

مرا در سپاهان یکی یار بود

Ки ҷанговару шӯху айёр буд

که جنگاور و شوخ و عیار بود

Мудомаш ба хӯни дасту ханҷари хизоб

مدامش به خون دست و خنجر خضاب

Бар оташи дили хасм аз ӯ чун кабоб

بر آتشْ دل‌ِ خصم از او چون کباب

Ндидмши рӯзӣ ки таркиш набаст

ندیدمش روزی که ترکش نبست

зи пӯлоди пайконаш оташ наҷуст

ز پولاد پیکانش آتش نجَست

Диловар ба сарпанҷаи гоўзўр

دلاور به سرپنجهٔ گاوزور

зи ҳавлаш ба шерон дар афтодаи шӯр

ز هولش به شیران در افتاده شور

Ба даъвии чунон новаки андохтӣ

به دعوی چنان ناوک انداختی

Ки узро ба ҳар як як андохтӣ

که عذرا به هر یک یک انداختی

Чунон хор дар гул надидам ки рафт

چنان خار در گل ندیدم که رفت

Ки пайкон ӯ дар сипарҳои ҷуфт

که پیکان او در سپرهای جفت

Назд тораки ҷангҷӯе ба хишт

نزد تارک جنگجویی به خشت

Ки худу сарашро на дар ҳам сиришт

که خود و سرش را نه در هم سرشت

Чу гунҷишки рӯзи малах дар набард

چو گنجشک روز ملخ در نبرد

Ба куштан чаҳ гунҷишки пешаш чаҳ мард

به کشتن چه گنجشک پیشش چه مرد

Гараш бар Фаридуни бадӣ тохтан

گرش بر فریدون بدی تاختن

Амонаш надодӣ ба теғи охтн

امانش ندادی به تیغ آختن

Палангонаш аз зӯри сарпанҷаи зер

پلنگانش از زور سرپنجه زیر

Фурӯи бардаи чангол дар мағзи шер

فرو برده چنگال در مغز شیر

Гирифтӣ камарбанди ҷанги озмоӣ

گرفتی کمربند جنگ آزمای

Вагар кӯҳ будӣ бикунадии зи ҷой

وگر کوه بودی بکندی ز جای

Зираи пӯшро чун тбрзин задӣ

زره پوش را چون تبرزین زدی

Гузар кардӣ аз мард ва бар зин задӣ

گذر کردی از مرد و بر زین زدی

На дар мардӣ ӯро на дар мардумӣ

نه در مردی او را نه در مردمی

Дувум дар ҷаҳон кас шунид одамӣ

دوم در جهان کس شنید آدمی

Марои як дам аз даст нагузоштӣ

مرا یک دم از دست نگذاشتی

Ки бо рости табъон сиррӣ доштӣ

که با راست طبعان سری داشتی

Сафари ногҳм зон замин дар рабӯд

سفر ناگهم زان زمین در ربود

Ки бешам дар он буқъа рӯзӣ набӯд

که بیشم در آن بقعه روزی نبود

Қазо нақл кард аз Ироқам ба шом

قضا نقل کرد از عراقم به شام

Хуш омад дар он хоки поками мақом

خوش آمد در آن خاک پاکم مقام

Маъаи алқсаҳ чанде ббўдми муқӣм

مع القصه چندی ببودم مقیم

Ба ранҷ ва ба роҳат , ба умеду бим

به رنج و به راحت، به امید و بیم

Дигар пар шуд аз шом паймона ам

دگر پر شد از شام پیمانه‌ام

Кашид орзӯмандӣ хона ам

کشید آرزومندی خانه‌ام

Қазоро чунон иттифоқи аўФтод

قضا را چنان اتفاق اوفتاد

Ки бозами гузар бар Ироқи аўФтод

که بازم گذر بر عراق اوفتاد

Шабии сар фурӯ шуд ба андеша ам

شبی سر فرو شد به اندیشه‌ام

Ба дили бргзшти он ҳунар пеша ам

به دل برگذشت آن هنر پیشه‌ام

Намаки риш деринаам тоза кард

نمک ریش دیرینه‌ام تازه کرد

Ки будам намаки хӯрда аз дасти мард

که بودم نمک خورده از دست مرد

Ба дидори вай дар сипоҳон шудам

به دیدار وی در سپاهان شدم

Ба меҳраши талабкор ва хоҳон шудам

به مهرش طلبکار و خواهان شدم

Ҷавон дидам аз гардиши даҳр , пер

جوان دیدم از گردش دهر، پیر

Хадангаши камон , арғавонаши зрир

خدنگش کمان، ارغوانش زریر

Чу кӯҳи сипедаши сар аз барфи мӯӣ

چو کوه سپیدش سر از برف موی

Давони обаш аз барфи перӣ ба рӯй

دوان آبش از برف پیری به روی

Фалаки дасти қӯт бар ӯ ёфта

فلک دست قوت بر او یافته

Сари дасти мардяш бар тофта

سر دست مردیش بر تافته

Бадар карда гетии ғурур аз сараш

به‌در کرده گیتی غرور از سرش

Сари нотавонӣ ба зонуи буриш

سر ناتوانی به زانو برش

Бадв гуфтам эй сарвари шери гир

بدو گفتم ای سرور شیر گیر

Чаҳ фарсӯда кардат чу рӯбоҳи пер ?

چه فرسوده کردت چو روباه پیر؟

Бихандед каз рӯзи ҷанги ттар

بخندید کز روز جنگ تتر

Бадар кардам он ҷангҷӯеи зи сар

بدر کردم آن جنگجویی ز سر

Замин дидам аз найза чу Нитсаатон

زمین دیدم از نیزه چو نیستان

Гирифтаи илмҳо чу оташ дар он

گرفته علم‌ها چو آتش در آن

Бар ангехтам гирди ҳиҷо чу дӯд

بر انگیختم گرد هیجا چو دود

Чу давлат набошад таҳаввур чаҳ суд ?

چو دولت نباشد تهور چه سود؟

Ман онам ки чун ҳамлаи оўрдмӣ

من آنم که چون حمله آوردمی

Ба рмҳ аз кафи ангуштарии ?бардамӣ

به رمح از کف انگشتری بردمی

Вале чун накард ахтарами ёварӣ

ولی چون نکرد اخترم یاوری

Гирифтанд гирдам чу ангуштарӣ

گرفتند گردم چو انگشتری

Ғанимати шимурдами тариқи гурез

غنیمت شمردم طریق گریز

Ки нодон кунад бо қазои панҷаи тез

که نادان کند با قضا پنجه تیز

Чаҳ ёрӣ кунад мғФру ҷавшанам

چه یاری کند مغفر و جوشنم

Чу ёрӣ накард ахтари равшанам ?

چو یاری نکرد اختر روشنم؟

Калиди зафар чун набошад ба даст

کلید ظفر چون نباشد به دست

Ба бозу дар фатҳ натавон шикаст

به بازو در فتح نتوان شکست

Гуруҳеи паланги афкани пели зӯр

گروهی پلنگ افکن پیل زور

Дар оҳани сари марду сами сутур

در آهن سر مرد و سم ستور

Ҳамон дам ки дидеми гирди сипоҳ

همان دم که دیدیم گرد سپاه

Зира ҷома кардему мғФри кулоҳ

زره جامه کردیم و مغفر کلاه

Чу абри асб тозӣ барангехтем

چو ابر اسب تازی برانگیختیم

Чу борони блорк фурӯ рехтем

چو باران بلارک فرو ریختیم

Ду лашкар ба ҳам бар заданд аз камӣн

دو لشکر به هم بر زدند از کمین

Ту гуфтӣ заданд осмон бар замин

تو گفتی زدند آسمان بر زمین

з боридани тири ҳамчуи тагарг

ز باریدن تیر همچو تگرگ

Ба ҳар гӯша бархест тӯфони марг

به هر گوشه برخاست طوفان مرگ

Ба сайди ҳужаброни пархоши соз

به صید هژبران پرخاش ساز

Каманди аждаҳоӣ даҳан карда боз

کمند اژدهای دهن کرده باز

Замин осмон шуд зи гирди кабӯд

زمین آسمان شد ز گرد کبود

Чу анҷум дар ӯ барқи шамшер ва худ

چو انجم در او برق شمشیر و خود

Саворони душман чу дарёфтем

سواران دشمن چو دریافتیم

Пиёдаи сипар дар сипар бофтем

پیاده سپر در سپر بافتیم

Ба тиру синон мӯӣ бшикофтем

به تیر و سنان موی بشکافتیم

Чу давлат набад рӯй бар тофтем

چو دولت نبد روی بر تافتیم

Чаҳ зӯр оварад панҷаи ҷаҳди мард

چه زور آورد پنجهٔ جهد مرد

Чу бозуии тавфиқ ёрӣ накард ?

چو بازوی توفیق یاری نکرد؟

На шамшер гндоўрон кунад буд

نه شمشیر گندآوران کند بود

Ки киноварӣ зи ахтари тунд буд

که کین آوری ز اختر تند بود

Кас аз лашкари мо зи ҳиҷои бурун

کس از لشکر ما ز هیجا برون

Наомад ҷуз оғишта хуфтон ба хӯн

نیامد جز آغشته خفتان به خون

Чу сад донаи маҷмӯ дар хӯша Эй

چو صد دانه مجموع در خوشه‌ای

Фитодем ҳар донае гӯша Эй

فتادیم هر دانه‌ای گوشه‌ای

Ба номардӣ аз ҳам бидодем даст

به نامردی از هم بدادیم دست

Чу моҳӣ ки бо ҷавшан уфтад ба шаст

چو ماهی که با جوشن افتد به شست

Касонро нашуд новаки андари ҳарир

کسان را نشد ناوک اندر حریر

Ки гуфтам бидӯзанд санадон ба тир

که گفتم بدوزند سندان به تیر

Чу толеъи зи мо рӯй бар печ буд

چو طالع ز ما روی بر پیچ بود

Сипари пеши тири қазои ҳеҷ буд

سپر پیش تیر قضا هیچ بود

Аз ин булъаҷабтар ҳадисии шинав

از این بوالعجب‌تر حدیثی شنو

Ки бебахт кӯшиш наярзад ду ҷӯ

که بی بخت کوشش نیرزد دو جو