Сиҳкорӣ аз нардбонӣ фитод

سیهکاری از نردبانی فتاد

Шунидам ки ҳам дар нафас ҷон бидод

شنیدم که هم در نفس جان بداد

Писар чанд рӯзӣ грстн гирифт

پسر چند روزی گرستن گرفت

Дигар бо ҳарифон нишастан гирифт

دگر با حریفان نشستن گرفت

Ба хоб андараш дид ва пурсед ҳол

به خواب اندرش دید و پرسید حال

Ки чун рстӣ аз ҳашару нашру савол ?

که چون رستی از حشر و نشر و سؤال؟

Бигуфт эй писари қисса бар ман махон

بگفت ای پسر قصه بر من مخوان

Ба дӯзах дар афтодам аз нардбон

به دوزخ در افتادم از نردبان

Накӯи сиратӣ бе такаллуфи бурун

نکو سیرتی بی تکلف برون

Ба аз никномии хароби андарун

به از نیکنامی خراب اندرون

Ба наздики ман шбрўи роҳзан

به نزدیک من شبرو راهزن

Ба аз фосиқи порсои перҳан

به از فاسق پارسا پیرهن

Яке бар дар халқи ранҷи озмоӣ

یکی بر در خلق رنج آزمای

Чаҳ муздаш диҳад дар қиёмати худоӣ ?

چه مزدش دهد در قیامت خدای؟

зи Амр эй писари чашми аҷрати мадор

ز عمرو ای پسر چشم اجرت مدار

Чу дар хона зайд бошӣ ба кор

چو در خانهٔ زید باشی به کار

Нагӯям тавонад расӣдан ба дӯст

نگویم تواند رسیدن به دوست

Дар ин раҳи ҷузи он кас ки рӯйиш дар ӯст

در این ره جز آن کس که رویش در اوست

Раҳи рости рӯ то ба манзили рисӣ

ره راست رو تا به منزل رسی

Ту дар раҳ нае , зин қабл вопасӣ

تو در ره نه‌ای، زین قبل واپسی

Чу говӣ ки ассор чашмаш бибаст

چو گاوی که عصار چشمش ببست

Давон то ба шаб , шаби ҳамон ҷо ки ҳаст

دوان تا به شب، شب همان جا که هست

Касе гар битобад зи миҳроб рӯй

کسی گر بتابد ز محراب روی

Ба куфраш гувоҳӣ диҳанд аҳли кӯй

به کفرش گواهی دهند اهل کوی

Ту ҳам пушт бар қиблае дар намоз

تو هم پشت بر قبله‌ای در نماز

?герат дар худо нест рӯй ниёз

گرت در خدا نیست روی نیاز

Дарахтӣ ки бехаш буд барқарор

درختی که بیخش بود برقرار

Бпрўр , ки рӯзӣ диҳад миваи бор

بپرور، که روزی دهد میوه بار

?герати бехи ихлос дар бум нест

گرت بیخ اخلاص در بوم نیست

Аз ин бар касе чун ту маҳрӯм нест

از این بر کسی چون تو محروم نیست

Ҳар он коФкнди тухм бар рӯй санг

هر آن کافکند تخم بر روی سنگ

Ҷӯии вақт дахлаш наёяд ба чанг

جوی وقت دخلش نیاید به چنگ

Манеҳ обрӯии риёро маҳал

منه آبروی ریا را محل

Ки ин об дар зер дорад вҳл

که این آب در زیر دارد وحل

Чу дар хФиаҳ бад бошаму хоксор

چو در خفیه بد باشم و خاکسار

Чаҳ суди оби номӯс бар рӯй кор ?

چه سود آب ناموس بر روی کار؟

Ба рӯйу риёи хирқа саҳл аст дӯхт

به روی و ریا خرقه سهل است دوخت

Гараш бо худо дар туоне фурухт

گرش با خدا در توانی فروخت

Чаҳ донанд мардум ки дар ҷома кист ?

چه دانند مردم که در جامه کیست؟

Нависанда донад ки дар нома чист

نویسنده داند که در نامه چیست

Чаҳ вазн оварад ҷое анбони бод

چه وزن آورد جایی انبان باد

Ки мизон адласт ва девон дод ?

که میزان عدل است و دیوان داد؟

Мроӣӣ ки чандин вараъ ме намӯд

مرائی که چندین ورع می‌نمود

Бидиданд ва ҳеҷаш дар анбон набӯд

بدیدند و هیچش در انبان نبود

Кунанд абраи покизатар зи остар

کنند ابره پاکیزه‌تر ز آستر

Ки он дар ҳиҷобаст ва ин дар назар

که آن در حجاب است و این در نظر

Бузургони фироқ аз назар доштанд

بزرگان فراغ از نظر داشتند

Аз он парниён остар доштанд

از آن پرنیان آستر داشتند

Вари овозаи хоҳӣ дар иқлӣми фош

ور آوازه خواهی در اقلیم فاش

Бурун ҳала кун гӯи дарун ҳшў бош

برون حله کن گو درون حشو باش

Ба бозӣ нагуфт ин сухани боязид

به بازی نگفت این سخن بایزید

Ки аз мункири эмини терм каз мурӣд

که از منکر ایمن‌ترم کز مرید

Касоне ки султон ва шоҳаншаҳанд

کسانی که سلطان و شاهنشهند

Саросари гадоён ин даргаанд

سراسر گدایان این درگهند

Тамаъ дар гадо , мард маънӣ набаст

طمع در گدا، مرد معنی نبست

Нишоед гирифтан дар афтодаи даст

نشاید گرفتن در افتاده دست

Ҳамон багар обистани гавҳарӣ

همان به گر آبستن گوهری

Ки ҳамчун садафи сар ба худ дар барӣ

که همچون صدف سر به خود در بری

Чу рӯй парастиданат дар худост

چو روی پرستیدنت در خداست

Агар Ҷабраилат набинад равост

اگر جبرئیلت نبیند رواست

Туро панди саъдӣ басаст эй писар

تو را پند سعدی بس است ای پسر

Агар гӯшгирӣ чу панди падар

اگر گوش گیری چو پند پدر

Гар имрӯзи гуфтор мо нашнавӣ

گر امروز گفتار ما نشنوی

Мабодо ки фардои пушаймони шӯй

مبادا که فردا پشیمان شوی

Аз ин ба насиҳатгарӣ боядат

از این به نصیحتگری بایدت

Надонам пас аз ман чаҳ пеш оядат !

ندانم پس از من چه پیش آیدت!