Шунидам зи перони ширини сухан
شنیدم ز پیران شیرین سخن
Ки буд андари ин шаҳри перии куҳан
که بود اندر این شهر پیری کهن
Басии дидаи шоҳону даврону амр
بسی دیده شاهان و دوران و امر
Сроўрдаҳи умрии зи таърихи Амр
سرآورده عمری ز تاریخ عمرو
Дарахти куҳани мивае тоза дошт
درخت کهن میوهای تازه داشت
Ки шаҳр аз никуӣ пуровоза дошт
که شهر از نکویی پرآوازه داشت
Аҷаб дар занхдони он дили фиреб
عجب در زنخدان آن دل فریب
Ки ҳаргизи набӯдаи сет бар сарви себ
که هرگز نبودهست بر سرو سیب
зи шухӣу мардум харошиданаш
ز شوخی و مردم خراشیدنش
Фараҷ дид дар сар тарошиданаш
فرج دید در سر تراشیدنش
Ба Мӯсо , куҳани умри кӯтаҳи умед
به موسی، کهن عمر کوته امید
Сараш кард чун дасти Мӯсои сипед
سرش کرد چون دست موسی سپید
зи сари тезии он оҳанӣни дил ки буд
ز سر تیزی آن آهنین دل که بود
Ба айби парии рухи забони бргшўд
به عیب پریرخ زبان برگشود
Ба мӯе ки кард аз нкўииш кам
به مویی که کرد از نکوییش کم
Ниҳоданд ҳолеи сараш дар шикам
نهادند حالی سرش در شکم
Чу чанг аз хиҷолати сари хӯбрӯй
چو چنگ از خجالت سر خوبروی
Нигунсор ва дар пешаши афтодаи мӯӣ
نگونسار و در پیشش افتاده موی
Якеро ки хотир дар ӯ рафта буд
یکی را که خاطر در او رفته بود
Чу чашмони дилбандаши ошуфта буд
چو چشمان دلبندش آشفته بود
Касе гуфт ҷавр озмудӣу дард
کسی گفت جور آزمودی و درد
Дигар гирди савдои ботили магарад
دگر گرد سودای باطل مگرد
з меҳраш бигардон чу парвонаи пушт
ز مهرش بگردان چو پروانه پشت
Ки миқроз , шамъ ҷамолаш бикушт
که مقراض، شمع جمالش بکشت
Баромади хурӯш аз ҳаводори чуст
برآمد خروش از هوادار چست
Ки трдомнонро буд аҳди суст
که تردامنان را بود عهد سست
Писари хуши маниш бояду хӯбрӯй
پسر خوش منش باید و خوبروی
Падари гӯ ба ҷаҳлаш биндоз мӯӣ
پدر گو به جهلش بینداز موی
Марои ҷон ба меҳраши бромихтаҳи сет
مرا جان به مهرش برآمیختهست
На хотир ба мӯе дар овехтаи сет
نه خاطر به مویی در آویختهست
Чу рӯй накӯ дорӣ анда махӯр
چو روی نکو داری انده مخور
Ки мӯӣ ар биафтад бирӯяд дигар
که موی ار بیفتد بروید دگر
На пайвастаи рузи хӯша тар диҳад
نه پیوسته رز خوشهٔ تر دهد
Гуҳии барги резад , гуҳӣ бар диҳад
گهی برگ ریزد، گهی بر دهد
Бузургон чу хур дар ҳиҷоби аўФтнд
بزرگان چو خور در حجاب اوفتند
Ҳасудон чу ахгар дар оби аўФтнд
حسودان چو اخگر در آب اوفتند
Бурун ояд аз зери абри офтоб
برون آید از زیر ابر آفتاب
Ба тадриҷу ахгари бимирад дар об
به تدریج و اخگر بمیرد در آب
з зулмат матарс эй писандидаи дӯст
ز ظلمت مترس ای پسندیده دوست
Ки мумкин буд коби ҳайвон дар ӯст
که ممکن بود کاب حیوان در اوست
На гетии пас аз ҷунбиш ором ёфт ?
نه گیتی پس از جنبش آرام یافت؟
На саъдӣ сафар кард то ком ёфт ?
نه سعدی سفر کرد تا کام یافت؟
Дил аз беМуродӣ ба фикрати мсўз
دل از بی مرادی به فکرت مسوز
Шаб обистанаст эй бародар ба рӯз
شب آبستن است ای برادر به روز