Нафас менаёрам зад аз шукри дӯст

نفس می‌نیارم زد از شکر دوست

Ки шукрӣ надонам ки дар хӯрд ӯст

که شکری ندانم که در خورد اوست

Атоеаст ҳар мӯӣ аз ӯ бар танам

عطایی است هر موی از او بر تنم

Чигуна ба ҳар мӯӣ шукрӣ кунам ?

چگونه به هر موی شکری کنم؟

Ситоиш худованд бахшанда ро

ستایش خداوندِ بخشنده را

Ки мавҷӯд кард аз адами банда ро

که موجود کرد از عدم بنده را

Киро қӯти васф эҳсон ӯст ?

که را قوت وصف احسان اوست؟

Ки авсофи мустағриқ шаън ӯст

که اوصاف مستغرق شأن اوست

Бадеъӣ ки шахси офаринади зи гул

بدیعی که شخص آفریند ز گل

Равон ва хирад бахшаду ҳушу дил

روان و خرد بخشد و هوش و دل

зи пушти падар то ба поёни шеб

ز پشت پدر تا به پایان شیب

Нигар то чаҳ ташриф додат зи ғайб

نگر تا چه تشریف دادت ز غیب

Чу поки офаридат бааш бошу пок

چو پاک آفریدت بهُش باش و پاک

Ки нангаст нопок рафтан ба хок

که ننگ است ناپاک رفتن به خاک

Паёпай биафшон аз ойӣнаи гирд

پیاپی بیفشان از آیینه گَرد

Ки мсқл нагирад чу зангор хӯрд

که مصقل نگیرد چو زنگار خورد

На дар ибтидо будӣ оби манӣ ?

نه در ابتدا بودی آب منی؟

Агар мардӣ аз сар ба дар кун манӣ

اگر مردی از سر به در کن منی

Чу рӯзӣ ба саъйоварӣ сӯии хеш

چو روزی به سعی آوری سوی خویش

Макун такя бар зӯри бозуии хеш

مکن تکیه بر زور بازوی خویش

Чаро ҳақ наме бинӣ эй худпараст

چرا حق نمی‌بینی ای خودپرست

Ки бозу ба гардиши дароварду даст ?

که بازو به گردش درآورد و دست؟

Чу ояд ба кўшиднти хайри пеш

چو آید به کوشیدنت خیر پیش

Ба тавфиқи ҳақи дон на аз саъии хеш

به توفیقِ حقْ دان نه از سعی خویش

Ба сарпанҷагӣ кас набарда сети гӯй

به سرپنجگی کس نبرده‌ست گوی

Сипоси худованди тавфиқи гӯй

سپاس خداوندِ توفیقْ گوی

Ту қоим ба худ нестии як қадам

تو قائم به خود نیستی یک قدم

зи ғайбат мадад мерасад дам ба дам

ز غیبت مدد می‌رسد دم به دم

На Тифли забони баста будӣ зи лоф ?

نه طفل زبان بسته بودی ز لاف؟

Ҳаме рӯзӣ омад ба ҷўФши зи ноф

همی روزی آمد به جوفش ز ناف

Чу нофаш буриданд ва рӯзӣ гусаст

چو نافش بریدند و روزی گسست

Ба пистони модар дар овехт даст

به پستان مادر در آویخت دست

Ғарибӣ ки ранҷи орадаши даҳри пеш

غریبی که رنج آردش دهر پیش

Ба дору диҳанд обаш аз шаҳри хеш

به دارو دهند آبش از شهر خویش

Пас ӯ дар шикам парвариш ёфта сет

پس او در شکم پرورش یافته‌ست

зи анбўби меъда хӯриш ёфта сет

ز انبوب معده خورش یافته‌ست

Ду пистон ки имрӯз дилхоҳ ӯст

دو پستان که امروز دلخواه اوست

Ду чашмаи ҳам аз парваришгоҳ ӯст

دو چشمه هم از پرورشگاه اوست

Канор ва бар модари дилпазир

کنار و بر مادر دلپذیر

Биҳиштасту пистон дар ӯ ҷӯии шер

بهشت است و پستان در او جوی شیر

Дарахтӣаст болои ҷони парвариш

درختی است بالای جان پرورش

Валади миваи нозанин бар буриш

ولد میوهٔ نازنین بر برش

На рагҳои пистони дарун диласт ?

نه رگ‌های پستان درون دل است؟

Пас ар бенгарӣ шери хӯн дил аст

پس ار بنگری شیر خون دل است

Ба хунаши фурӯи бардаи дандон чу неш

به خونش فرو برده دندان چو نیش

Сиришта дар ӯ меҳри хунхори хеш

سرشته در او مهر خون‌خوار خویش

Чу бозу қавӣ карду дандони ситабр

چو بازو قوی کرد و دندان ستبر

Брондоидши дояи пистон ба сабр

براندایدش دایه پستان به صبر

Чунон сабраш аз шер хомаш кунад

چنان صبرش از شیر خامش کند

Ки пистони ширин Фромш кунад

که پستان شیرین فرامش کند

Ту низ эй ки дар тавбае Тифли роҳ

تو نیز ای که در توبه‌ای طفل راه

Ба сабрат фаромӯш гардад гуноҳ

به صبرت فراموش گردد گناه