Ҷавонии сар аз рой модар битофт

جوانی سر از رای مادر بتافت

Дили дардмандаш ба озар битофт

دل دردمندش به آذر بتافت

Чу бечора шуд пешаш оварад маҳд

چو بیچاره شد پیشش آورد مهد

Ки эй сусти меҳри фаромӯши аҳд

که ای سست مهر فراموش عهد

На гирёну дармонда будӣу хирад

نه گریان و درمانده بودی و خرد

Ки шабҳо зи дасти ту хобами набард ?

که شبها ز دست تو خوابم نبرد؟

На дар маҳди неруӣ ҳолат набӯд

نه در مهد نیروی حالت نبود

Магас рондан аз худ маҷолат набӯд ?

مگس راندن از خود مجالت نبود؟

Ту онӣ каз он як магаси ранҷа Эй

تو آنی کز آن یک مگس رنجه‌ای

Ки имрӯзи солору сарпанҷа Эй

که امروز سالار و سرپنجه‌ای

Ба ҳолеи шӯии боз дар қаъри гӯр

به حالی شوی باز در قعر گور

Ки натавонӣ аз хештани дафъи мӯр

که نتوانی از خویشتن دفع مور

Дигар дида чун брФрўзди чароғ

دگر دیده چون برفروزد چراغ

Чу карам лаҳад хӯрд пиҳи димоғ ?

چو کرم لحد خورد پیه دماغ؟

Чу пӯшида чашмӣ бибинӣ ки роҳ

چو پوشیده چشمی ببینی که راه

Надонад ҳамеи вақт рафтани зи чоҳ

نداند همی وقت رفتن ز چاه

Тугар шукр кардӣ ки бо дида Эй

تو گر شکر کردی که با دیده‌ای

Вагар на ту ҳам чашми пӯшида Эй

وگر نه تو هم چشم پوشیده‌ای

Муаллим наёмухтат фаҳму рой

معلم نیاموختت فهم و رای

Сиришти ин сифат дар ниҳодати худоӣ

سرشت این صفت در نهادت خدای

?герат манъ кардӣ дили ҳақи нюаш

گرت منع کردی دل حق نیوش

Ҳақати айн ботил набӯдӣ ба гӯш

حقت عین باطل نبودی به گوش