Мо ба рӯй дӯстон аз бӯстон осӯда ем

ما به روی دوستان از بوستان آسوده‌ایم

Гар баҳор ояд вагар боди хазон осӯда ем

گر بهار آید وگر باد خزان آسوده‌ایم

Срўболоиӣ ки мақсӯдаст агар ҳосил шавад

سروبالایی که مقصود است اگر حاصل شود

Сарв агар ҳаргиз набошад дар ҷаҳон осӯда ем

سرو اگر هرگز نباشد در جهان آسوده‌ایم

Гар ба саҳрои дигарон аз баҳри ъушрат май раванд

گر به صحرا دیگران از بهر عشرت می‌روند

Мо ба хилват бо ту эй ороми ҷон осӯда ем

ما به خلوت با تو ای آرام جان آسوده‌ایم

Ҳар чаҳ дар дунёу уқбои роҳат ва осоиш аст

هر چه در دنیا و عقبی راحت و آسایش است

Гар ту бо мо хуши даройии мо аз он осӯда ем

گر تو با ما خوش درآیی ما از آن آسوده‌ایم

Барқи наврӯзигар оташ мезанад дар шохсор

برق نوروزی گر آتش می‌زند در شاخسار

Вари гул афшон мекунад дар бӯстон осӯда ем

ور گل افشان می‌کند در بوستان آسوده‌ایم

Боғбонро гӯ агар дар гулистони ололаҳи ист

باغبان را گو اگر در گلستان آلاله‌ایست

Дайгариро даҳ ки мо бо длстон осӯда ем

دیگری را ده که ما با دلستان آسوده‌ایم

Гар сиёсат мекунад султон ва қозӣ ҳокиманд

گر سیاست می‌کند سلطان و قاضی حاکمند

Вар маломат мекунад перу ҷавон осӯда ем

ور ملامت می‌کند پیر و جوان آسوده‌ایم

Мавҷ агар киштии برارد то ба авҷи офтоб

موج اگر کشتی برآرد تا به اوج آفتاب

ё ба қаъри андари баради мо бар карон осӯда ем

یا به قعر اندر برد ما بر کران آسوده‌ایم

Ранҷ ҳо барадем ва осоиш набӯд андари ҷаҳон

رنج‌ها بردیم و آسایش نبود اندر جهان

Тарки осоиши гирифтеми ин замон осӯда ем

ترک آسایش گرفتیم این زمان آسوده‌ایم

Саъдёи сармояи дорон аз халал тарсанд ва мо

سعدیا سرمایه‌داران از خلل ترسند و ما

Гар бар ояд бонги дузд аз корвон осӯда ем

گر بر آید بانگ دزد از کاروان آسوده‌ایم