Мо дигар кас нагирифтем ба ҷои ту надим
ما دگر کس نگرفتیم به جای تو ندیم
Аллоҳи аллоҳи ту фаромӯш макун аҳди қадим
الله الله تو فراموش مکن عهد قدیم
Ҳар як аз доираи ҷамъ ба роҳии рафтанд
هر یک از دایرهٔ جمع به راهی رفتند
Мо бимонадему хаёли ту ба як ҷои муқӣм
ما بماندیم و خیالِ تو به یک جایْ مُقیم
Боғбон гар накушояд дар дарвеш ба боғ
باغِبان گر نگشاید در درویش به باغ
Охир аз боғ бияёд бар дарвеши насим
آخر از باغ بیاید بر درویش نسیم
Гар насими саҳар аз халқи ту бӯеи орад
گر نسیم سحر از خلق تو بویی آرد
Ҷон фишонем ба савғоти насими ту на сим
جان فشانیم به سوغات نسیم تو نه سیم
Буии маҳбӯб ки бар хок аҳбо гузарад
بوی محبوب که بر خاک احبا گذرد
На аҷаб дорам агар зинда кунад азм Ромем
نه عجب دارم اگر زنده کند عظم رمیم
эй ба ҳасани ту санами чашми фалаки нодида
ای به حسن تو صنم چشم فلک نادیده
Вай ба мисли ту валади модари айёми ақим
وی به مثل تو ولد مادر ایام عقیم
Ҳоли дарвеш чунонаст ки холи ту сиёҳ
حال درویش چنان است که خال تو سیاه
Ҷисми дили риш чунонаст ки чашми ту сқим
جسم دلریش چنان است که چشم تو سقیم
Чашми ҷодӯии ту бе воситаи кӯҳли кҳил
چشم جادوی تو بیواسطه کحل کحیل
Тоқи абрӯии ту бе шоибаи васмаи всим
طاق ابروی تو بیشائبه وسمه وسیم
эй ки дилдорӣ агар ҷони миннат май бояд
ای که دلداری اگر جان منت میباید
Чора Эй нест дар ин масъалаи алои таслим
چارهای نیست در این مسأله الا تسلیم
Ъшқбозӣ на тариқи ҳукамо буд вале
عشقبازی نه طریق حکما بود ولی
Чашми бемори ту дил май барад аз дасти ҳаким
چشم بیمار تو دل میبرد از دست حکیم
Саъдё ишқ наёмизаду иффат бо ҳам
سعدیا عشق نیامیزد و عفت با هم
Чанд пинҳон кунӣ овози дуҳули зери гилӣм
چند پنهان کنی آواز دهل زیر گلیم