эй рух чун оинаи афрӯхта
ای رخ چون آینه افروخته
Алҳзр аз оҳи ман сӯхта
الحذر از آه من سوخته
Ғайрати султони ҷамолат чу боз
غیرت سلطان جمالت چو باز
Чашми ман аз ҳар ки ҷаҳони дӯхта
چشم من از هر که جهان دوخته
Ақли куҳани бор ҷафо ме кашад
عقل کهن بار جفا میکشد
Дам ба дам аз ишқи нўомўхтаҳ
دم به دم از عشق نوآموخته
Ваа ки ба як бор пароканда шуд
وه که به یک بار پراکنده شد
Ончӣ ба умрӣ бишуд андӯхта
آنچه به عمری بشد اندوخته
Ғам ба таваллои ту бхридаҳ ам
غم به تولای تو بخریدهام
Ҷон ба таманнои ту бФрўхтаҳ
جان به تمنای تو بفروخته
Дар дил саъдӣаст чароғи ғамат
در دل سعدیست چراغ غمت
Машъалае то абади афрӯхта
مشعلهای تا ابد افروخته