Надонам аз ман хастаи ҷигар чаҳ май хоҳӣ

ندانم از من خسته‌جگر چه می‌خواهی؟

Дилам ба ғамзаи рабӯдӣ дигар чаҳ май хоҳӣ ?

دلم به غمزه ربودی، دگر چه می‌خواهی؟

Агар ту бар дили ошуфтагон бибахшое

اگر تو بر دلِ آشفتگان ببخشایی

зи рӯзгори ман ошуфтатар чаҳ май хоҳӣ ?

ز روزگارِ من آشفته‌تر چه می‌خواهی؟

Ба ҳарзаи умри ман андари сари ҳавоӣ ту шуд

به هرزه عمرِ من اندر سرِ هوای تو شد

Ҷафои з ҳад бигузашт эй писар чаҳ май хоҳӣ ?

جفا ز حد بگذشت ای پسر! چه می‌خواهی؟

зи дидау сари ман он чаҳ ихтиёр ту аст

ز دیده و سرِ من آن چه اختیارِ تو است

Ба дида ҳарчӣ ту гӯйӣ , ба сар чаҳ май хоҳӣ ?

به دیده هر چه تو گویی، به سر چه می‌خواهی؟

Шунидаам ки туро илтимоси шеъри раҳеи сет

شنیده‌ام که تو را التماسِ شعرِ رهی‌ست

Ту кони шаҳду наботӣ , шукр чаҳ май хоҳӣ ?

تو کآن شهد و نباتی، شکر چه می‌خواهی؟

Ба умрӣ аз рухи хуби ту бардаам назарӣ

به عمری از رخِ خوبِ تو برده‌ام نظری

Кунун ғаромати он як назар чаҳ май хоҳӣ ?

کنون غرامتِ آن یک نظر چه می‌خواهی؟

Дареғ нест зи ту ҳарчӣ ҳаст саъдӣ ро

دریغ نیست ز تو هر چه هست سعدی را

Вай он кунад ки ту гӯйӣ дигар чаҳ май хоҳӣ ?

وی آن کند که تو گویی، دگر چه می‌خواهی؟