Рафт он кам бар ту обӣ буд
رفت آن کم بر تو آبی بود
ё саломи марои ҷавобӣ буд
یا سلام مرا جوابی بود
Аз сари нози вази сари хӯбӣ
از سر ناز وز سر خوبی
Ҳар дамӣ бо миннати итобӣ буд
هر دمی با منت عتابی بود
Ваъдаҳои хушам ҳаме додӣ
وعدههای خوشم همی دادی
Гӯйии он ваъдаҳо саробӣ буд
گویی آن وعدهها سرابی بود
Рӯзгори висол чун бигузашт
روزگار وصال چون بگذشت
Гӯйии он рӯзгори хобӣ буд
گویی آن روزگار خوابی بود
Бар кафи ман зи дасти соқии базм
بر کف من ز دست ساقی بزم
Ҳар нафаси соғари шаробӣ буд
هر نفس ساغر شرابی بود
Хаста мондаам наме пурсӣ
خستهٔ ماندهام نمیپرسی
Ки марои хастаи харобӣ буд
که مرا خستهٔ خرابی بود
Ҳбзои онкӣ аз закоти лабат
حبذا آنکه از زکات لبت
Ошиқони туро нассобӣ буд
عاشقان تو را نصابی بود
Саъдё чун замони васли гузашт ?
سعدیا چون زمان وصل گذشت؟
эй дариғо ки чун саробӣ буд
ای دریغا که چون سرابی بود