Ёд дорам ки рӯзгорӣ буд

یاد دارم که روزگاری بود

Ки марои пеши ғмгсорӣ буд

که مرا پیش غمگساری بود

Бо лаби ёр ва дар бар дилдор

با لب یار و در بر دلدار

Ҳар замонем кору борӣ буд

هر زمانیم کار و باری بود

Ҷоми айши маро на дардӣ буд

جام عیش مرا نه دردی بود

Гули васли маро на хорӣ буд

گل وصل مرا نه خاری بود

зи аҳўии шергири рӯбаҳи боз

ز اهوی شیرگیر روبه‌باز

Дили бечораро шикорӣ буд

دل بیچاره را شکاری بود

Гирди оби ҳаёт бар хуршед

گرد آب حیات بر خورشید

Аз хат ӯ бунафшаи зорӣ буд

از خط او بنفشه‌زاری بود

Ҳамаи асбоби айшами омода

همه اسباب عیشم آماده

Ёрб он худ чаҳ рӯзгорӣ буд

یارب آن خود چه روزگاری بود

Гар ҷаҳон мавҷҳо задӣ зи ағёр

گر جهان موجها زدی ز اغیار

Саъдяши баси гузидаи ёрӣ буд

سعدیش بس گزیده یاری بود

Хониш
ткҳ 12 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
шморҳ 12 — фотмҳ зндӣ