Он шаб ки ту дар канор мое рӯзаст

آن شب که تو در کنار مایی روزست

Ва он рӯз ки бо ту меравад наврӯзаст

و آن روز که با تو می‌رود نوروزست

Дай рафт ва ба интизори фардои манишин

دی رفت و به انتظار فردا منشین

Дарёб ки ҳосил ҳаёт имрӯзаст

دریاب که حاصل حیات امروزست