Хезам биравам чу сабри номҳтмлст

خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

Ҷон дар қадамаш кунам ки ором диласт

جان در قدمش کنم که آرامِ دل‌ست

Ва иқрор кунам баробари душману дӯст

و اقرار کنم برابر دشمن و دوست

Коникс ки маро бикушт аз ман бҳлст

«کآن کس که مرا بکشت از من بحل‌ست»

Хониш
рбоъӣ шморҳ 17 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
рбоъӣ шморҳ 17 — фотмҳ зндӣ