Гар дасти ту дар хӯн равонам бошад

گر دست تو در خون روانم باشد

Мандяш ки он дами ғам ҷонам бошад

مندیش که آن دم غم جانم باشد

Гӯям чаҳ гуноҳ аз ман мискин омад

گویم چه گناه از من مسکین آمد

Кӯ хаста шуд аз ман ғам онам бошад

کو خسته شد از من غم آنم باشد