Шаб ҳо гузарад ки дида натавонам баст

شب‌ها گذرد که دیده نتوانم بست

Мардуми ҳама аз хоб ва ман аз фикри ту маст

مردم همه از خواب و من از فکر تو مست

Бошад ки ба дасти хеши хӯнами резӣ

باشد که به دست خویش خونم ریزی

То ҷон бидиҳам домани мақсӯд ба даст

تا جان بدهم دامن مقصود به دست