Он ёр ки аҳд дўсторӣ бишикаст

آن یار که عهدِ دوستاری بشکست

намерафту маниши гирифтаи домон дар даст

می‌رفت و منش گرفته دامان در دست

намегуфт дигарбора ба хобами бинӣ

می‌گفت «دگر باره به خوابم بینی»

Пиндошт ки баъд аз он маро хобӣ ҳаст

پنداشت که بعد از آن مرا خوابی هست