Нохуши овозӣ ба бонги баланди қуръон ҳаме хонд . Соҳибдилӣ бар ӯ бигузашт . Гуфт : туро мшоҳраҳ чандаст ? гуфт : ҳеҷ . Гуфт : пас ин заҳмати худ чандин чаро ҳамеи диҳӣ ? гуфт : аз баҳр худо мехонам . Гуфт : аз баҳр худо махон :

ناخوش‌آوازی به بانگِ بلند قرآن همی‌خواند. صاحبدلی بر او بگذشت، گفت: تو را مُشاهره چند است؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمتِ خود چندین چرا همی‌دهی؟ گفت: از بهرِ خدا می‌خوانم. گفت: از بهر خدا مخوان.