Ҷавонии хирадманд аз фунуни фазойили ҳаззӣ вофир дошту табъии нофар . Чандон ки дар маҳофил донишмандон нишастӣ забон сухан бибастӣ . Борӣ падараш гуфт : эй писар ! ту низ ончӣ доне бигӯӣ . Гуфт : тарсам ки бипурсанд аз ончӣ надонаму шармсорӣ барам .

جوانی خردمند از فنونِ فضایل حظّی وافر داشت و طبعی نافر. چندان که در محافلِ دانشمندان نشستی، زبان سخن ببستی. باری پدرش گفت: ای پسر! تو نیز آنچه دانی، بگوی. گفت: ترسم که بپرسند از آنچه ندانم و شرمساری برم.