Бозаргониро ҳазор динор хисорат афтод . Писарро гуфт : набояд ки ин сухан бо касе дар миён наҳй . Гуфт : эй падар ! фармони ту рост , нагӯям , влкн хоҳам маро бар фоидаи ин матлаъи гирдоне ки маслиҳат дар ниҳон доштан чист ? гуфт : то мусӣбат ду нашавад : яке нуқсони мояу дигари шамотати ҳамсоя .

بازرگانی را هزار دینار خسارت افتاد. پسر را گفت: نباید که این سخن با کسی در میان نهی. گفت: ای پدر! فرمان تو راست، نگویم، ولکن خواهم مرا بر فایدهٔ این مطلع گردانی که: مصلحت در نهان داشتن چیست؟ گفت: تا مصیبت دو نشود؛ یکی نقصانِ مایه و دیگر شماتتِ همسایه.