Бо тайифаи донишмандон дар ҷомеъи димишқи баҳс ҳаме кардам ки ҷавонӣ дар омад ва гуфт : дар ин миён касе ҳаст ки забони порсии бидонад ?
با طایفه دانشمندان در جامع دمشق بحثی همیکردم که جوانی در آمد و گفت: در این میان کسی هست که زبان پارسی بداند؟
Ғолиби ишорат ба ман карданд .
غالب اشارت به من کردند.
Гуфтамаш : хайраст !
گفتمش: خیر است!
Гуфт : перии сад ва панҷоҳ сола дар ҳолат назъаст ва ба забони аҷами чизе ҳаме гуяду мафҳум мо намегардад .Гар ба карами ранҷаи шӯии музди ёбӣ , бошад ки васиятӣ ҳаме кунад .
گفت: پیری صد و پنجاه ساله در حالت نزع است و به زبان عجم چیزی همیگوید و مفهوم ما نمیگردد. گر به کرم رنجه شوی مزد یابی، باشد که وصیتی همیکند.
Чун ба болинаш фароз шудам ин мегуфт :
چون به بالینش فراز شدم این میگفت:
Дамӣ чанд гуфтам бар орм ба ком
دمی چند گفتم بر آرم به کام
Дариғо ки бигирифт роҳи нафас
دریغا که بگرفت راه نفس
Дариғо ки бар хон алвони умр
دریغا که بر خوان الوان عمر
Дамии хӯрда будем ва гуфтанд бас
دمی خورده بودیم و گفتند بس
Маъонии ин суханро ба арабӣ бо шомён ҳаме гуфтаму таъаҷҷуб ҳаме карданд аз умри дарозу таъассуф ӯ ҳамчунон бар ҳаёти дунё .
معانی این سخن را به عربی با شامیان همیگفتم و تعجب همیکردند از عمر دراز و تأسف او همچنان بر حیات دنیا.
Гуфтам : чигунае дар ин ҳолат ?
گفتم: چگونهای در این حالت؟
Гуфт : чаҳ гӯям ? ,
گفت: چه گویم؟،
Надидае ки чаҳ сахтӣ ҳаме расад ба касе
ندیدهای که چه سختی همیرسد به کسی
Ки аз даҳонаш ба дар мекунанд дандонӣ
که از دهانش به در می کنند دندانی
Қиёс кун ки чаҳ ҳолат буд дар он соъат
قیاس کن که چه حالت بود در آن ساعت
Ки аз вуҷӯди азизаш ба дар равад ҷонӣ
که از وجود عزیزش به در رود جانی
Гуфтам : тасаввури марг аз хаёли худ ба дар куну ваҳмро бар табиат муставле магардон ки файласуфон Юнон гуфтаанд мизоҷ ар чаҳ мустақӣм буд , эътимоди бақоро нишоеду мараз гарчи ҳоил , далолати куллӣ бар ҳалок накунад . Агар фармое табибиро бихонам то муъолиҷат кунад .
گفتم: تصور مرگ از خیال خود به در کن و وهم را بر طبیعت مستولی مگردان که فیلسوفان یونان گفتهاند مزاج ار چه مستقیم بود، اعتماد بقا را نشاید و مرض گرچه هایل، دلالت کلی بر هلاک نکند. اگر فرمایی طبیبی را بخوانم تا معالجت کند.
Дида бар кард ва бихандед ва гуфт :
دیده بر کرد و بخندید و گفت:
Даст бар ҳам занад табиби зариф
دست بر هم زند طبیب ظریف
Чун хрФ бинад аўФтодаҳи ҳариф
چون خرف بیند اوفتاده حریف
Хоҷа дар банди нақш айвон аст
خواجه در بند نقش ایوان است
Хона аз пойбанд вайрон аст
خانه از پایبند ویران است
Пермардии з назъ ме нолид
پیرمردی ز نزع می نالید
Перзани сандалаш ҳаме молида
پیرزن صندلش همی مالید
Чун мхбт шуд эътидоли мизоҷ
چون مخبط شد اعتدال مزاج
На азимат асар кунад на алоҷ
نه عزیمت اثر کند نه علاج