Пермардӣ ҳикоят кунад ки духтарии хоста буду ҳуҷра ба гули ороста ва ба хилват бо ӯ нишастау дидау дил дар ӯ баста ва шабҳои дарози нхФтӣу базлаҳоу латифа ҳо гуфтӣ бошад ки мؤонсти пазирад ва ваҳшат нагирад .
پیرمردی حکایت کند که دختری خواسته بود و حجره به گل آراسته و به خلوت با او نشسته و دیده و دل در او بسته و شبهای دراز نخفتی و بذلهها و لطیفهها گفتی باشد که مؤانست پذیرد و وحشت نگیرد.
Аз ҷумла мегуфтам : бахти баландати ёр буду чашми бахтати бедор ки ба суҳбат перӣ афтодӣ пухтаи парварда ҷаҳондида орамида гарм ва сард чашида неку бади озмуда ки ҳақи суҳбати бидонаду шарти маваддат ба ҷой оварад . Мушфиқу меҳрбони хуши табъу ширини забон .
از جمله میگفتم: بخت بلندت یار بود و چشم بختت بیدار که به صحبت پیری افتادی پخته پرورده جهاندیده آرمیده گرم و سرد چشیده نیک و بد آزموده که حق صحبت بداند و شرط مودت به جای آورد. مشفق و مهربان خوش طبع و شیرین زبان.
То тавонам дилат ба дасти орм
تا توانم دلت به دست آرم
Вар бёзорӣ ам ниёзорам
ور بیازاری ام نیازارم
Вар чу тӯтии шукр буд хӯришат
ور چو طوطی شکر بود خورشت
Ҷони ширини фидои парваришат
جان شیرین فدای پرورشت
На гирифтор омадӣ ба дасти ҷавонии мъҷби хираи рои сари тези сабки пой ки ҳар дами ҳавасии пазад ва ҳар лаҳза рое занад ва ҳар шаб ҷое хусбад ва ҳар рӯз ёрӣ гирад .
نه گرفتار آمدی به دست جوانی معجب خیره رای سر تیز سبک پای که هر دم هوسی پزد و هر لحظه رایی زند و هر شب جایی خسبد و هر روز یاری گیرد.
Вафодории мадор аз булбулони чашм
وفاداری مدار از بلبلان چشم
Ки ҳар дам бар гулӣ дигар саройанд
که هر دم بر گلی دیگر سرایند
Хилофи перон ки ба ақлу адаб зиндагонӣ кунанд на ба муқтазои ҷаҳли ҷавонӣ .
خلاف پیران که به عقل و ادب زندگانی کنند نه به مقتضای جهل جوانی.
зи худ беҳтарии ҷӯйу фурсати шумор
ز خود بهتری جوی و فرصت شمار
Ки бо чун худӣ гум кунӣ рӯзгор
که با چون خودی گم کنی روزگار
Гуфт : чандин бар ин нмт бигуфтам ки гумони барадам ки дилаш бар қайд ман омаду сайд ман шуд . Ногуҳи нафасии сард аз сари дард бар оварад ва гуфт : чандини сухан ки бигуфтӣ дар тарозуии ақли ман вазни он сухан надорад ки вақте шунидам аз қобилаи хеш ки гуфт зани ҷавонро агар тирӣ дар паҳлу нишинад ба ки перӣ .
گفت: چندین بر این نمط بگفتم که گمان بردم که دلش بر قید من آمد و صید من شد. ناگه نفسی سرد از سر درد بر آورد و گفت: چندین سخن که بگفتی در ترازوی عقل من وزن آن سخن ندارد که وقتی شنیدم از قابله خویش که گفت زن جوان را اگر تیری در پهلو نشیند به که پیری.
Лмои рأти байни ядии бълҳо
لمّا رَأَت بَینَ یَدَی بَعلِها
Шиӣои кأрхиٰи шФаҳи алсоӣм
شَیئاً کَأرخیٰ شَفَةِ الصّائِمِ
Тқўли ҳозо маъаа мет
تَقولُ هذا مَعهُ مَیّتٌ
Ва анмои алрқиаҳи ллноӣм
وَ اِنَّما الرُّقْیَةُ للنّائِمِ
Зан каз бар мард беризо бархезад
زن کز بر مرد بی رضا برخیزد
Баси фитнау ҷанг аз он саро бархезад
بس فتنه و جنگ از آن سرا برخیزد
Перӣ ки зи ҷои хеш натавонад хост
پیری که ز جای خویش نتواند خاست
Ало ба Асо киаш Асо бархезад
الا به عصا کی اش عصا برخیزد
Фии алҷмлаҳи имкон мувофиқат набӯд ва ба мФорқти анҷомӣд . Чун муддати ъдт бар омад , ақди никоҳаши бастанд бо ҷавонии тунду тршрўии туҳидасти бдхўӣ . Ҷавр ва ҷафо медиду ранҷ ва ъно мекашиду шукри неъмати ҳақ ҳамчунон мегуфт ки : алҳмдллаҳ ки аз он азоб ?илем брҳидму бад-ӣни Наими муқӣми брсидм .
فی الجمله امکان موافقت نبود و به مفارقت انجامید. چون مدت عدت بر آمد، عقد نکاحش بستند با جوانی تند و ترشروی تهیدست بدخوی. جور و جفا میدید و رنج و عنا میکشید و شکر نعمت حق همچنان میگفت که: الحمدلله که از آن عذاب الیم برهیدم و بدین نعیم مقیم برسیدم.
Бо ин ҳамаи ҷавру тундхуе
با این همه جور و تندخویی
Борат бикашам ки хубрӯе
بارت بکشم که خوبرویی
Бо ту маро сӯхтани андари азоб
با تو مرا سوختن اندر عذاب
Ба ки шудан бо дгарӣ дар биҳишт
به که شدن با دگری در بهشت
Буии пиёз аз даҳани хӯбрӯй
بوی پیاز از دهن خوبروی
Нағзтар ояд ки гул аз дасти зишт
نغزتر آید که گل از دست زشت