Солии низоӣ дар пиёдагони ҳҷиҷи афтода буду доъӣ дар он сафари ҳам пиёда . Инсоф дар сар ва рӯй ҳам фитодем ва дод Фсўқ ва ҷидол бидодем .
سالی نزاعی در پیادگان حجیج افتاده بود و داعی در آن سفر هم پیاده. انصاف در سر و روی هم فتادیم و داد فسوق و جدال بدادیم.
Кҷоўаҳи нишиниро шунидам ки бо ъдил худ мегуфт : ёллъҷб ! пиёдаи оҷ чу арсаи шатранҷ ба сар май барад фарзин мешавад , яъне ба аз он мегардад ки буду пиёдагони ҳоҷи бодия ба сари бурданд ва бтар шуданд .
کجاوهنشینی را شنیدم که با عدیل خود میگفت: یاللعجب! پیادهٔ عاج چو عرصه شطرنج به سر میبرد فرزین میشود، یعنی به از آن میگردد که بود و پیادگان حاج بادیه به سر بردند و بتر شدند.
Аз ман бигӯӣ ҳоҷии мардуми гзоӣ ро
از من بگوی حاجی مردم گزای را
Кови пӯстин халқ ба озор май дард
کاو پوستین خلق به آزار میدرد
Ҳоҷии ту нестӣ шутураст аз барои онк
حاجی تو نیستی شتر است از برای آنک
Бечора хор мехӯрду бор май барад
بیچاره خار میخورد و بار میبرد