Тамом шуд китоби гулистони валлоҳи алмстъон ба тавфиқи бории ъзи исма . Дар ин ҷумлаи чунон ки расм муаллифонаст , аз шеъри мутақаддимон ба тариқи истиорат талфиқӣ нарафт .
تمام شد کتاب گلستان والله المستعان به توفیق باری عزّ اسمه. در این جمله چنان که رسم مؤلفان است، از شعر متقدمان به طریق استعارت تلفیقی نرفت.
Куҳани хирқаи хеш перостан
کهن خرقهٔ خویش پیراستن
Ба аз ҷомаи орият хостан
به از جامهٔ عاریت خواستن
Ғолиби гуфтори саъдии тараб ангезасту таййибатомезу кӯтаҳи назаронро бад-ӣни иллати забони таън дароз гардад ки мағзи димоғи беҳудаи бурдану дӯди чароғ бефоида хӯрдани кор хирадмандон нест , валикин бар рои равшани соҳибдилон ки рӯй сухан дар эшонаст пӯшида намонад ки дар мавъизаҳои шоФиро дар силк иборат кашидаасту доруии талхи насиҳат ба шаҳди зарофат бар омехта то табъи малули эшон аз давлати қабул маҳрӯм намонад алҳмдллаҳи раби Алъоламин .
غالب گفتار سعدی طرب انگیز است و طیبت آمیز و کوته نظران را بدین علت زبان طعن دراز گردد که مغز دماغ بیهوده بردن و دود چراغ بی فایده خوردن کار خردمندان نیست، ولیکن بر رای روشن صاحبدلان که روی سخن در ایشان است پوشیده نماند که درّ موعظههای شافی را در سلک عبارت کشیده است و داروی تلخ نصیحت به شهد ظرافت بر آمیخته تا طبع ملول ایشان از دولت قبول محروم نماند الحمدلله ربّ العالمین.
Мо насиҳат ба ҷой худ кардем
ما نصیحت به جای خود کردیم
Рӯзгорӣ дар ин ба сар барадем
روزگاری در این به سر بردیم
Гар наёяд ба гӯши рағбати кас
گر نیاید به گوش رغبت کس
Бар расӯлон паём бошаду бас
بر رسولان پیام باشد و بس
ё нозрои фӣаи сили биллоҳи мрҳмаҳ
یا ناظراً فیه سَل باللهِ مرحمةً
Алии алмснФу астғФри лсоҳбаҳ
علی المصنفِ و استَغفِر لصاحِبِه
Ва атлби лнФски ман хайр таред баҳо
و اَطلُب لِنَفسِکَ مِن خیرٍ تُریدُ بها
Ман баъди злки ғФронои лкотбаҳ
مِن بعدِ ذلِکَ غُفراناً لکاتبه