Чун надории камоли фазли он ба

چون نداری کمالِ فضل آن به

Ки забон дар даҳони нигаҳи дорӣ

که زبان در دهان نگه داری

Одамиро забон Фзиҳаҳ кунад ,

آدمی را زبان فضیحه کند

Ҷўз бемағзро сбксорӣ

جوزِ بی‌مغز را سبکساری

Хариро аблаҳӣ таълим ме дод

خری را ابلهی تعلیم می‌داد

Бар ӯ бар сарф карда саъии доим

بر او بر صرف کرده سعیِ دایم

Ҳакимӣ гуфташ эй нодон чаҳ кӯшӣ ?

حکیمی گفتش ای نادان چه کوشی؟

Дар ин савдо битарс аз луам лоем

در این سودا بترس از لوم ِ لایم

Нёмўзд бҳоем аз ту гуфтор

نیاموزد بهایم از تو گفتار

Ту хомӯшии биомуз аз бҳоем

تو خاموشی بیاموز از بهایم

Ҳар ки таъаммул накунад дар ҷавоб

هر که تأمل نکند در جواب

Бештар ояд суханаши носавоб

بیشتر آید سخنش ناصواب

ё сухани орой чу мардум ба ҳуш

یا سخن آرای چو مردم به هوش

ё биншин чун ҳайвонон хамӯш

یا بنشین چون حیوانان خموش