Дӯши мурғӣ ба субҳ ме нолид

دوش مرغی به صبح می‌نالید

Ақлу сабрами бабраду тоқату ҳуш

عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش

Яке аз дӯстони мухлис ро

یکی از دوستان مخلص را

Магари овоз ман расед ба гӯш

مگر آواز من رسید به گوش

Гуфт бовар надоштам ки ту ро

گفت باور نداشتم که تو را

Бонги мурғӣ чунин кунад мадҳуш

بانگ مرغی چنین کند مدهوش

Гуфтам ин шарт одамият нест

گفتم این شرط آدمیت نیست

Мурғ тасбеҳ хон ва ман хомӯш

مرغ تسبیح خوان و من خاموش