эй ки дониш ба мардуми омӯзӣ

ای که دانش به مردم آموزی

Он чаҳ гӯйӣ ба халқ , худ бниўш

آن‌چه گویی به خَلق، خود بِنْیوش

Хеши танро алоҷ ме накунӣ

خویش‌تن را علاج می‌نَکُنی

Борӣ , аз айби дигарон , хомӯш !

باری، از عیبِ دیگران، خاموش!

Мӯҳтасиб , куни бараҳна дар бозор

محتسب، کون‌برهنه در بازار

Қҳбаҳро мезанад , ки : рӯй бапуш !

قَحبه را می‌زند، که: روی بپوش!

Хониш
шморҳ 153 — фотмҳ зндӣ